Zo'n buitje regen is niet alleen goed voor de natuur, maar ook een prima moment om nog even aan de freubel te gaan. Ik maakte een lief verjaardagkaartje en zoals je op de foto ziet, begint ook mijn pluimhortensia al herfstkleuren te krijgen:
vrijdag 28 augustus 2026
Van harte!
zaterdag 22 augustus 2026
Salade van gegrilde courgettes met basilicum
Salade van gegrilde
courgettes met basilicum
4 courgettes, stevig en niet al te groot
6 el olijfolie
sap van ½ citroen
1 teentje knoflook, uit de pers
zout en versgemalen peper
handjevol basilicumblaadjes
Was de courgettes en snij ze in de lengte in dunne plakken, gebruik hier
bijvoorbeeld een kaasschaaf voor.
Hussel de courgettelinten in een kom met één eetlepel olijfolie.
Gril de courgetteplakjes kort aan beide kanten tot
ze mooie grillstreepjes hebben.
Leg ze op een bord en bestrooi ze met een beetje zout.
Herhaal tot alle courgetteplakjes gegrild zijn.
Meng de rest van de olijfolie met het citroensap en de knoflook en breng op
smaak met zout en peper.
Doe de gegrilde courgettes in een mooie kom of schaal en schep er de
dressing en de basilicumblaadjes door.
Nog een fijne dag en tot de volgende keer.
Dan ben ik er weer met een kaart of ander gefreubel!
woensdag 19 augustus 2026
Leestip: Het Griekse huis - Dinah Jefferies
Je vakantie zit erop of je bent de regen nu al zat...dat komt dan goed uit, want ik heb een prima leestip voor wie nog even weg wil dromen naar zonnigere oorden:
Het
Griekse huis – Dinah Jefferies
Corfu, 1934. Zodra Thirza
terugkeert naar Corfu, overspoelen de herinneringen haar: de geur van jasmijn,
de groene luiken van het familiehuis en de tragische verdwijning van haar broer
Billy, jaren geleden. Ze schildert om niet aan het verlies te hoeven denken en
verliest zich in een liefde die eigenlijk niet mag . Dan ontdekt ze dat achter
de witte muren van het Griekse huis een geheim schuilgaat. Haar moeder zwijgt
erover en de buren kijken weg. Durft Thirza te graven naar wat er is gebeurd
toen de oorlogsschepen in de haven aanlegden? En kan ze na al die tijd Billy – en zichzelf – eindelijk thuisbrengen?
Ik werd vooral gegrepen door boeiende gebeurtenissen zoals de Italiaanse invasie van Corfu en de verdwijning van Billy. Dat geeft het geheel echt wat meer body, want verder moet het verhaal het vooral hebben van de prachtige sfeerbeelden. Je ziet de schitterende omgeving van Corfu, het familiehuis, de smalle steegjes en de haven al lezend gewoon helemaal voor je.
De personages zijn boeiend, vaak vreselijk irritant en dat maakt ze ook wel weer interessant. Dan zijn er veel familiegeheimen die ontrafeld moeten worden, er is drama, romantiek en overal hangt de schaduw van het verlies van Billy overheen.
Terwijl het verhaal in het begin langzaam werd opgebouwd, werd de laatste ontknoping naar mijn idee juist weer wat te snel afgewerkt, daar had ik nou wel meer over willen horen.
Het Griekse huis is al met al een heerlijk tussendoortje om even mee te ontspannen. Met dit, makkelijk te lezen en niet al te dikke boek, waan je je zo in het zonnige Griekenland.
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Fijne dag en tot de volgende keer!
maandag 17 augustus 2026
Een tropisch kaartje speciaal voor de jarige!
donderdag 13 augustus 2026
Feestelijke abrikozen-mascarpone taart en kaartjes voor Elena!
Deze heerlijke abrikozen-mascarpone taart is perfect om op een mooie zonnige dag te serveren bij de thee, koffie of een glas Aprikot Fizz! De taart was bij ons in een mum van een tijd op. Hier het recept en een foto:
Abrikozen-mascarpone
taart
200 g roomboter (zeer zacht)
210 g rietsuiker
4 eieren
50 g volle yoghurt
zelfrijzend bakmeel 250 gr
Vulling:
500 ml slagroom
500 g mascarpone
75 g volle yoghurt
100 g honing
150 g abrikozenjam
500 g abrikozen
evt. amandelschaafsel
Verwarm de oven voor op 180 °C. Bekleed de bakvorm (26 cm doorsnede) met
bakpapier.
Doe de boter en de suiker in de mixerkom van de (stand)mixer en klop luchtig in
ongeveer 7 minuten.
Voeg de eieren en de yoghurt toe. Voeg het zelfrijzend bakmeel eraan toe en
klop zeer kort tot het net gemengd is.
Schep het beslag in de bakvorm en zet de bakvorm 1 richel onder het midden van
de oven op een rooster.
Bak de cake in 30 minuten gaar en laat helemaal afkoelen. Snijd de cake
horizontaal doormidden en leg de twee helften naast elkaar op een schoon
werkblad.
Doe de slagroom in de mixerkom van de (stand)mixer en klop stijf. Voeg de
mascarpone, yoghurt en honing hieraan toe en meng tot een egale room.
Bestrijk de eerste helft van de cake met de jam en verdeel de helft van het
roommengsel erover. Leg de andere helft van de cake er bovenop. Bestrijk de
bovenkant van de taart met de overige vulling.
Garneer dit met de verse abrikozen en eventueel wat amandelschaafsel en honing.
Laat de taart een uurtje of langer opstijven in de koelkast.
Tip: Voor een glutenvrije versie van deze
heerlijke taart gebruikte ik een pak glutenvrije cupcake/cake mix vanilla van Tasty Me, te koop bij o.a. Xenos.
En bij thuiskomst van een paar gezellige dagen weg, vond ik twee super schattige babykaartjes in de bus ivm de geboorte van Elena. Heel erg bedankt Eri en Caroline, super lief van jullie
*
maandag 10 augustus 2026
Leestips voor iedereen!
Ik had nog wat vrije dagen, genoot van het mooie weer en las nog een paar echt goede boeken. Ik deel de toppers daarvan met jullie:
De schemering – Johanna Mo
Sinds rechercheur Hanna Duncker terugkeerde naar Öland en haar verleden
eindelijk onder ogen zag, is er bijna een jaar verstreken. Inmiddels is ze
moeder geworden en staat ze op het punt te gaan trouwen. Maar dan krijgt ze een
telefoontje van haar collega Erik Lindgren. Haar voormalige baas is vermoord.
Zou zijn dood iets te maken kunnen hebben met de misdaad die ervoor zorgde dat
Hanna’s vader achter de tralies belandde? Moest hij zijn zwijgen met de dood
bekopen?
Hanna weet één ding zeker: als ze de
moordenaar wil vinden, moet ze eerst de moeilijkste zaak van haar leven zien op
te lossen.
De schemering is het vijfde en laatste deel in de Eilandmoorden-serie. Het privéleven van rechercheur Hanna Duncker loopt als een rode draad door de hele serie, waardoor je haar al erg goed hebt leren kennen. Je leeft met haar mee, hebt begrip voor haar handelen in sommige situaties en ziet de persoonlijke ontwikkeling. Het geeft net wat meer diepgang aan een verhaal, maar maakt het ook lastiger om de delen los van elkaar te lezen. Ik zou je in elk geval aanraden om bij deze serie met deel één te beginnen.
De prettige en levendige schrijfstijl van de auteur brengt de personages en de omgeving van het Zweedse eiland Öland helemaal tot leven. Door de korte hoofdstukken leest het verhaal vlot. Er zijn sprongen in de tijd van heden naar een specifieke dag in het verleden, namelijk de laatste dag van Ove Hultmark, Hanna’s voormalige baas. Dit wordt duidelijk aangegeven bovenaan de betreffende hoofdstukken. Er komen veel personages voor in het verhaal, vaak ook uit de vorige delen. Zo worden verschillende open eindjes uit de vorige boeken netjes afgewerkt. Het maakt dit vijfde deel tot een mooie afsluiting van een erg fijne serie.
De schemering is een thriller die niet nagelbijtend spannend is, maar wél goed opgebouwd en boeiend. Speurwerk, menselijke gevoelens, de impact van trauma en de besloten eilandmentaliteit staan centraal.
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Soortgenoten – Marit Vanström
De vermissing van Kimberly
Nachtegaal heeft de politie jarenlang beziggehouden, maar door een gebrek aan
bewijs is het dossier inmiddels een cold case. Waar is het tienermeisje
gebleven?
Jackie Laurijssen is een succesvolle crimeblog gestart, waarin ze over de meest
uiteenlopende zaken schrijft. Samen met haar partner Joszef Daalderop heeft ze
zich vastgebeten in de zaak-Kimberly. Als een spoor hen naar een tbs-kliniek
leidt waar patiënten onder raadselachtige omstandigheden worden behandeld,
lijkt er maar één manier om de zaak op te lossen. Het belooft de gevaarlijkste
operatie van Joszefs carrière te worden.
Zijn schrijfstijl is vlot en toegankelijk zodat ook dit boek prettig leest. Het verhaal gaat door waar het in deel twee gebleven is en is desondanks goed zelfstandig te lezen. Deze serie is het lezen meer dan waard en wil je de personages en hun verleden beter leren kennen, dan is het zeker leuk om de eerste twee delen ook te lezen.
De cover geeft nog niet veel weg, maar de achterflap spreekt al erg aan. Een TBS kliniek is voor de meeste mensen onbekend terrein en dat maakt dus al meteen nieuwsgierig. Vanaf de eerste bladzijde zit de spanning er in, wil je verder en zit je helemaal in het verhaal.
Het is duidelijk dat de auteur veel research heeft gedaan naar het onderwerp en zich daar goed in heeft verdiept. Het maakt het verhaal naast spannend ook boeiend en interessant. De uitleg over gedragsstoornissen, medicatie en delinquenten ondersteunen het verhaal in geloofwaardigheid, maar halen ook enigszins de vaart uit het verhaal.
Ook dat ik, als ervaren thrillerlezer ;o) de dader al snel op het oog had, mocht de pret niet drukken. Er zijn naast mooie plotwendingen ook veel spannende situaties en ik heb ‘Soortgenoten’ dan ook met heel veel plezier gelezen en gerecenseerd. Het is nog even wachten tot 2028 voordat deel vier ‘Bondgenoten’ uit komt, maar zeker is dat Martyn in die tussentijd niet stil zit. We kunnen nog veel moois van hem verwachten. Ik kijk ernaar uit!
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Yesteryear – Caro Claire Burke
Nathalie lijkt het perfecte traditionele leven te leiden: een idyllische boerderij, een knappe man en zes stralende kinderen. Miljoenen volgers kijken ademloos toe hoe ze zelf broden bakt en limonade maakt. Maar wanneer ze wakker wordt in een gruwelijk vervormde versie van haar eigen leven, begint de facade te barsten en rijst de vraag: wie of wat speelt er met haar werkelijkheid? Nathalie weet twee dingen: dit is niet haar prachtige leven en ze moet hoe dan ook ontsnappen.
Een debuutroman maakt mij sowieso al nieuwsgierig, maar de hype achter dit boek zorgde er ook voor dat ik niet te lang wilde wachten met lezen. Met de toffe ‘afgescheurde’ cover scoorde het ook al meteen punten, ik hou ervan als een boek iets extra’s heeft.
Maar dan het verhaal…er is al zoveel over gezegd en geschreven, ik zag één ster, vijf sterren en alles daar tussenin voorbijkomen. Met enige scepsis begon ik dus zelf te lezen en werd meteen gepakt door het verhaal. Nathalie maakt zich duidelijk niet geliefd in haar omgeving en bij haar volgers (en veel lezers ;o) maar ik kreeg op de een of andere manier medelijden met haar. Haar scherpte en haar cynisme maakten haar boeiender en zorgden ook voor humor in het verhaal.
Door de levendige schrijfstijl van Caro Claire Burke komt de Yesteryear ranch daadwerkelijk tot leven en dat draagt zeker bij aan het leesplezier. De auteur laat de verschillen goed naar voren komen, het georkestreerde leven van de influencer en de ‘geblutste, afgeragde versie’ van haar leven in het jaar 1855. Het maakt duidelijk dat je voorzichtig moet zijn met wat je wenst.
En dan die grote vraag, hoe kwam Nathalie in het jaar 1855 terecht en nog belangrijker, komt ze er weer uit? Je zult het boek helemaal uit moeten lezen om daar achter te komen. Je moet door alle wendingen heen, alle bizarre situaties meebeleven en er dan je eigen mening over vormen. Ik heb er in elk geval genoten, begreep de ontknoping en beleef niet in verwarring achter. Was er wel even stil van en moest het even laten bezinken. Wat een knap opgezet verhaal!
Bedankt Indigo (imprint van Park Uitgevers) voor dit recensieboek.
De nieuwe huurder – Louise Candlish
De gepensioneerde Gwen woont al jarenlang met veel plezier in het prachtige en luxueuze appartementencomplex Columbia Mansions in Londen. Wanneer er wordt besloten om onderhuur toe te staan in het gebouw, is haar buurman Alec een van de eersten die daar gebruik van maakt. De nieuwe huurder is een charmante jonge vrouw die Pixie heet, en ondanks het leeftijdsverschil ontstaat er al snel een vriendschap tussen de twee vrouwen.
Maar als Gwen erachter komt dat Alec zijn macht als huisbaas misbruikt, kent haar beschermingsdrang geen grenzen meer en ontstaat er een wraaklust die de rust in hun keurige gebouw ruw zal verstoren.
Het verhaal begint met een oproep naar de alarmcentrale, omdat er een moord gepleegd is. Het is dan nog niet duidelijk om wie het gaat en wie de moord gepleegd heeft. Het blijft zelfs raden naar beller, slachtoffer en dader tot bijna aan het eind van het verhaal. Dat geeft dus al enigszins een beeld van het rustige tempo in het verhaal.
Je leest het verhaal vanuit Gwen, een nieuwsgierige buurvrouw op leeftijd die alles in de gaten houdt. We kennen haar allemaal: soms heel lief en vriendelijk, soms vreselijk irritant, maar met een groot hart. Gwen is wel een eenzame vrouw, met een moeizame relatie met haar kinderen en dat is waarschijnlijk ook de reden dat er zo snel een vriendschap ontstaat met Pixie, de nieuwe onderhuurder van haar buurman.
Gwen is in het verhaal de beschouwende verteller en spreekt je als lezer rechtstreeks aan. Zo kom je stukje bij beetje steeds meer te weten, al rijst voortdurend de vraag of het wel de waarheid is die je voorgeschoteld krijgt. Daarnaast zijn er veel personages en al zijn ze beslist allemaal heel boeiend, ze zijn geen van allen erg sympathiek.
Het thema is actueel, want het is tegenwoordig niet eenvoudig om aan een woning te komen. Kinderen die langer thuis blijven wonen of, door omstandigheden gedwongen, weer terug keren naar het ouderlijk nest.
Wie een nagelbijtend, spannend verhaal verwacht, komt bedrogen uit. Dit is een verhaal dat draait om personages, relaties, vertrouwen en geloofwaardigheid. Als je daar van houdt, is dit een absolute aanrader.
Bedankt Uitgeverij Volt voor dit recensieboek.
Vertel eens Mama & ik/Papa & ik
Mama & ik/Papa & ik is een nieuw invul- en doeboek in de Vertel eens-serie van Elma van Vliet.
In onze drukke wereld is het soms lastig om qualitytime met je kind te vinden, terwijl juist die momenten de mooiste herinneringen opleveren. Mama & ik/Papa & ik biedt een leuke en gemakkelijke manier om uren plezier te hebben en samen creatief bezig te zijn. Met behulp van de vragen, invullijstjes en opdrachten stimuleer je de creativiteit van je kind, versterk je jullie band en help je hem of haar zelfverzekerder te worden. En eenmaal ingevuld is het een geweldig herinneringsboek voor later. Perfect voor thuis, onderweg of op vakantie.
De boeken zijn mooi vormgegeven en met stevig papier ook echt geschikt om er creatief mee aan de slag te gaan. En voor diegenen die nu meteen roepen ‘Maar ik ben helemaal niet creatief!’, je kunt het natuurlijk zo gek maken als je zelf wilt. Het gaat om de tijd die je samen bezig bent, de waardevolle momenten samen waarin je mooie herinneringen maakt.
Er zijn leuke vragen om aan elkaar te stellen, tekenopdrachten, quizjes om elkaars antwoorden te raden en creatieve collages om zo de mooiste kunstwerken te maken. Op deze manier ontstaat er een prachtig bewaarboek vol mooie herinneringen voor later.
Tip: ook erg leuk om cadeau te geven!
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Hoe tem je een draak? – Cressida Cowell
Hikkie is de zoon van het stamhoofd van DE VUIGE VANDALEN. Daarom heeft hij de leiding bij de Inwijdingsproef. Bij die proef moeten Hikkie en negen andere jonge Vikingen een draak vangen en temmen. Als ze falen worden ze voor altijd verbannen.
Er is maar één probleem. Hikkie is de stilste, kleinste en lafste Viking OOIT. Hoe kan Hikkie een Vikingheld worden, als de draak die hij vangt ook nog het meeste lijkt op een konijntje met vleugels? Het draakje heeft niet eens tanden! Ondertussen roert een enorme Zeedraak zich. Deze ZEEDRACONUS GIGANTICUS MAXIMUS wil alle Vikingen op het eiland Berk verslinden.
De titel en vrolijke cover van ‘Hoe tem je een draak’ trekken meteen de aandacht. Dit is deels zeker te danken aan Sophie Pluim die de mooie kleurrijke cover voor haar rekening nam met daarop Hikkie Huiveringwekkende Haring de Derde, het hoofdpersonage uit dit boek met Tandloos zijn draak(je). Het maakt nieuwsgierig en prikkelt al meteen de fantasie van de kinderen. En dan zijn er nog de leuke illustraties binnenin met een kaart van het eiland Berk, de pagina’s waarop alle personages voorgesteld worden en natuurlijk allerlei draken.
De verschillende lettertypes die gebruikt worden en de kaders met extra informatie geven het boek een speels en aantrekkelijk uiterlijk. De hoofdstukken zijn kort en door de vlotte en humoristische schrijfstijl van de auteur laat het verhaal zich fijn (voor)lezen. De namen van de personages zorgden hier al voor de nodige hilariteit: Vuige Vandalen, de Halvegaren, Blubberbil Bierbuik en Rochel de Fluimer, je kunt je er meteen een voorstelling van maken.
‘Hoe tem je een draak’ is een avontuurlijk, fantasierijk, humoristisch en tegelijkertijd chaotisch verhaal. Er gebeurt van alles en er is volop actie, vaart en geschreeuw, want ja…alleen daar zouden draken naar luisteren volgens professor Pummel. En Hikkie leert ons alles over vriendschap, moed en hoe je een held kunt worden zonder sterk of heel dapper te zijn.
Bedankt Gottmer voor dit recensieboek.
*
Fijne dag en tot de volgende keer!
















