Na een korte blogpauze ivm vakantie en de voortdurende problemen met mijn hand ben ik er vandaag weer met een kaartje, een baksel en paar fijne boeken!
Eerst het kaartje; eenvoudig en weinig poespas, maar met mooi bij elkaar passende papiertjes en helemaal passend bij het mooie weer van vandaag:
Madeira cake
175 gr suiker
175 gr roomboter (op kamertemperatuur)
4 eieren
275 gr speltbloem, gezeefd
2 tl bakpoeder, gezeefd
rasp en sap van 1 citroen
handvol geschaafde amandelen
Verwarm de oven voor op 180 ºC. Vet een bakblik in en bekleed met bakpapier
Meng de boter en suiker in een kom samen tot een licht en romig geheel met een
elektrische mixer.
Voeg de eieren één voor één toe aan het botermengsel. Blijf tussendoor steeds
goed mixen met de mixer. Schraap af en toe de zijkanten van de kom af.
Voeg bloem, bakpoeder, citroenrasp (hou een handjevol apart) en sap toe en mix
alles tot een mooi glad beslag.
Doe het beslag in het bakblik en bestrooi met de geschaafde amandelen. Bak de
cake 45 minuten op 180 ºC in de oven.
Haal de cake uit de oven. Strooi de resterende citroenrasp op de cake. Doe de
cake nogmaals in de oven. Bak de cake nu verder af voor 15 minuten in de oven
op 180 ºC.
Haal de cake uit de oven en laat helemaal afkoelen.
Op een schijnbaar doodgewone maandagochtend komt een man onder de wielen van een locomotief terecht. Het lijkt een duidelijk geval van zelfmoord. Inspecteur Cara Elliot wordt naar de plaats delict geroepen en zet haar vraagtekens bij het sterfgeval. Ze haalt haar broer, ex-rechercheur Nate Griffin, over om te helpen, maar hij heeft zijn eigen problemen.
Dan volgen er meer opmerkelijke sterfgevallen: een schizofrene man, een vrouw die haar dementerende moeder verzorgt en een slachtoffer van verkrachting. Heeft iemand hen de dood ingejaagd? En wat hebben ze met elkaar gemeen? Kunnen Cara en Nate de waarheid achterhalen voordat er meer slachtoffers vallen?
Na De echoman en De 20 is De poppenmeester het derde deel in de super
spannende Major Crime-serie van Sam Holland. Je zou De poppenmeester los kunnen
lezen, maar het draagt zeker bij aan het leesplezier als je vooraan in de serie
begint. Er wordt namelijk regelmatig verwezen naar gebeurtenissen uit het
verleden.
De cover en de subtitels laten mijn hart al sneller kloppen en zorgen er voor
dat ik zin krijg om alles uit mijn handen te laten vallen en meteen te beginnen
met lezen:
De poppenmeester
Hij houdt je in de gaten
Hij neemt je leven over
De schrijfstijl van de auteur is onverminderd
prettig en dat zorgt ervoor, mede ook door de korte hoofdstukken, dat het
geheel vlot wegleest. Vanaf het eerste hoofdstuk wordt je meegezogen in het
verhaal en kost het moeite om het boek weg te leggen.
Er zijn veel ontwikkelingen en er is een voortdurende onderhuidse spanning. Er
is deze keer gekozen voor het breed uitwerken van enkele karakters. Zij hebben
natuurlijk bij het onderzoek naar de Echoman al veel meegemaakt en dus ook het
nodige te verwerken. Deze persoonlijke struggles met het verleden, terwijl het
huidige onderzoek gewoon doorgaat, maakt de personages menselijker en geloofwaardig.
Het zorgt er echter wel voor dat dit boek vooral in het begin minder vaart
heeft. Dit wordt ergens halverwege goed gemaakt als de spanning opgevoerd wordt
en het naar de ontknoping toe gaat.
En na het lezen van de epiloog kan ik alleen nog maar hopen dat Sam Holland
snel doorschrijft en we verder kunnen lezen in deel vier!
4 ★
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in
ruil voor mijn eerlijke mening.
Uitgever: harpercollins.nl
Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
*
De bloemendochters – Tessa Collins
Voor Dalia is Blooming Hall, het landgoed van
haar grootouders in Cornwall, haar thuis: hier heeft ze samen met haar vier
nichtjes alle zomers tussen de bloemenvelden doorgebracht. Na de plotselinge
dood van hun grootmoeder komen de vrouwen samen op het landgoed. Daar doen ze
een schokkende vondst: een brief van Dalia’s vader. Zijn identiteit was
jarenlang een raadsel, omdat haar moeder al vroeg overleed en haar grootmoeder
niets over hem wilde vertellen.
De zoektocht naar haar vader leidt Dalia naar
Mexico, waar ze erachter komt hoe haar ouders elkaar leerden kennen, maar waar
ze ook op een groot familiegeheim stuit.
De prachtige cover met dahlia’s trok direct mijn aandacht en daardoor was ik gelijk al heel nieuwsgierig naar dit boek. En na het lezen van de proloog werd die nieuwsgierigheid alleen maar groter.
De prettige en beeldende schrijfstijl van de auteur zorgt ervoor dat het verhaal vlot leest. Je wordt meegenomen van de bloemenvelden bij het landgoed Blooming Hall in Cornwall naar het kleurrijke en avontuurlijke Mexico. Dit wordt zo goed beschreven dat het me weinig moeite kostte om de omgeving van beide locaties voor me te zien. Als ik mijn ogen dicht deed dan was ik er!
Er komen meteen al veel personages om de hoek kijken en dan is het, zeker in de beginfase van het verhaal, fijn om terug te kunnen vallen op de familiestamboom die je voorin het boek vindt.
Er zijn twee verhaallijnen: het heden met dochter Dalia en het verleden (29 jaar geleden) met haar moeder Carmellia. Door de flashbacks naar het verleden kom je er stukje bij beetje achter wat er zich destijds heeft afgespeeld. Hierdoor leer je zowel Dalia als haar moeder erg goed kennen.
Ook de overige familieleden spelen een rol in het verhaal en daardoor kijk ik er al naar uit om de volgende delen van deze serie te gaan lezen. Want welk grote geheim heeft grootmoeder Rose in haar graf meegenomen en hoe zal het de andere nichtjes Soley, Lali, Magnolia en Welwitschie vergaan?
Bloemendochters is een mooi en ontroerend verhaal over familie, vriendschap en op zoek gaan naar je roots.
4 ★
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Uitgever: harpercollins.nl
Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
