Juist op die warme zomerse dagen is het verstandig om goed te blijven eten, een stamppotje gaat er dan ook altijd wel in! Hier het recept en een foto:
Zomerstamppotje van snijbiet en worst
1 kilo kruimige aardappels
400 gr snijbiet
4 braadworsten
boter of olie om in te bakken
2 uien
200 ml melk
50 gr boter
peper
zout (laat ik zelf altijd weg)
nootmuskaat
Schil de aardappels en kook ze in ruim water. Bak ondertussen de worsten in een scheutje boter of olie tot ze een mooi bruin korstje hebben. Voeg 5 minuten voor
het einde de grof gehakte ui toe en bak het mee tot de ui glazig is.
Was de snijbiet en snijd het blad in reepjes. Snijd de stelen fijn. Giet het
kokende water van de aardappelen af door het vergiet met snijbiet. De snijbiet
slinkt en is hiermee licht geblancheerd.
Warm de melk op en zet het vuur weer uit. Stamp de aardappels tot een gladde
puree ontstaat. Voeg nootmuskaat en peper toe naar smaak. Giet nu zoveel melk
door de puree totdat er een gladde puree ontstaat. Roer de boter erdoor. Schep
de uitgelekte snijbiet erdoor en voeg indien nodig nog een scheutje melk toe voor
seen puree. Haal de worsten uit de pan. Voeg een scheutje water toe aan het
aanbaksel en kook het in tot een jus. Schep op ieder bord de snijbiet stamppot.
Leg er een worst op en lepel wat jus erover.
In het kleine stadje North Falls kent iedereen elkaar. Althans, dat denken ze zelf… Tot er tijdens de vuurwerkshow op de avond van de Fourth of July twee tienermeisjes verdwijnen. Voor agent Emmy Clifton is deze zaak persoonlijk, want een van de vermiste tieners is de dochter van haar beste vriendin. Ze moet en zal haar thuisbrengen. Terwijl Emmy de raadsels die de meisjes hebben achtergelaten probeert te ontrafelen, realiseert ze zich dat ze hen nooit écht heeft gekend. Niemand eigenlijk…
Elke tiener heeft geheimen, maar wie zou ervoor willen moorden?
Al vanaf haar eerste boek (25 jaar geleden) ben ik een groot fan van Karin Slaughter. Met Gebroken engelen begint zij nu aan een nieuwe serie en dat maakt natuurlijk enorm nieuwsgierig.
In het eerste deel van het boek leer je alle personages rustig kennen en voel je al de beklemmende, dreigende sfeer. Na een sprong in de tijd gaat het tempo omhoog en gebeurt er veel. Er raakt opnieuw een meisje vermist en het hele onderzoek van 12 jaar geleden gaat weer op de schop.
De hoofdstukken zijn niet echt kort te noemen (al zijn ze minder lang dan ik van Slaughter gewend ben ;o) en eindigen veelal met een kleine cliffhanger. Het zorgt ervoor dat je geboeid blijft en voortdurend op het puntje van je stoel zit.
Elk personage is herkenbaar en goed uitgewerkt met eigen karaktertrekken, menselijk en daardoor geloofwaardig. Vooral hoofdpersonage Emmy Clifton springt eruit. Ik ben meteen van haar gaan houden en verheug me er nu al op om in de volgende boeken meer over haar te weten te komen.
Er zijn veel verdachte personages en dat maakt dat je als lezer zelf ook mee gaat denken en puzzelen naar de dader. Met veel verrassende wendingen gaat het tenslotte naar een ijzersterk plot. Met Gebroken engelen heeft Slaughter een echte thriller neergezet waarbij gruwelijke details niet geschuwd worden, maar waar ook een diepere laag een mooie diepgang geeft aan het verhaal.
5 ★
Bedankt HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.
Uitgever: harpercollins.nl
Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
*
Stinkhond in het museum – Colas Gutman
Stinkhond, Plattekat en de leerlingen van de Drie Botjes-School bezoeken het beroemdste museum ter wereld: het Louvre in Parijs
De opgeschoren poedel is van plan een pony op het voorhoofd van de Mona Lisa te plakken, maar Arseen Lutin, de kleinste dief die je kunt vinden, is op pad
Volg Odio Gaeydt voor een hilarische rondleiding.
Op de kleurrijke cover zie je Stinkhond en al zijn vrienden in een schilderijlijst en dat ziet er zo vrolijk uit dat je meteen zin krijgt om dit boekje te gaan (voor)lezen.
De schrijfstijl is prettig met niet al teveel moeilijke woorden en volop humor. Er staat niet teveel tekst op een pagina en het heeft een fijne bladspiegel met elke zin op een nieuwe regel en veel wit. De grappige tekeningen van Marc Boutavant passen goed bij het verhaal en er valt weer veel op te zien.
Stinkhond en al zijn vrienden ken je vast al, en zo niet dan heb je geen voorkennis nodig om dit boekje te lezen. Je maakt kennis met de inbreker Arseen Lutin, wat natuurlijk een link is naar de meesterinbreker Arsene Lupin uit de verhalen van Maurice Leblanc, en ook Lona Misa is weer van de partij. Deze en talloze andere woordgrapjes maken het verhaal ook voor de oudere (voor)lezer erg leuk.
‘”Je moet een schilderij vinden dat jou wel wat lijkt, Stinkhond.”
“Ocharme! Als het op mij lijkt, moet het wel heel lelijk zijn.”
“Ik bedoel dat het je moet aanspreken.”
“Echt? Kan een schilderij dan praten?”’
Het verhaal is niet alleen super grappig, maar tijdens de rondleiding door het Louvre kun je er ongemerkt toch ook nog iets van opsteken. Erg leuk ook om juist met de oudere kinderen op internet op zoek te gaan naar de beroemde kunstwerken in het Louvre.
Achterin het boek vind je nog een plattegrond van het Louvre om zelf ook in de voetsporen van Stinkhond te treden. Zelf vind ik zoiets altijd een erg fijne aanvulling!
Stinkhond in het museum is een leuk boekje voor kinderen vanaf ongeveer 7 jaar die van grappige avonturen met veel humor houden.
4 ★
Bedankt Lannoo en De Leukste Kinderboeken voor dit recensieboek.
Uitgever: lannoo.be
Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!






















