Dieptekaart * Zoete omelet met rabarber * Liefs van een leugenaar-Lotte Petersen

Eerst iets anders....ik probeer reacties achter te laten bij jullie posts, maar krijg steeds de melding dat het niet geplaatst kan worden. Heeft Blogger weer kuren? Ik blijf het proberen, maar dan weet je waarom je wellicht geen reactie van me krijgt!

Hier ben ik weer en deze keer met mijn eerste dieptekaartje. Het was even uitproberen, maar volgens mij is het wel aardig gelukt. Kwestie van tig keer uitstansen, maar vrij weinig belasting voor mijn handen. Ook weer goed te doen dus (en dat geeft weer moed voor de kerstkaarten die nog gemaakt moeten worden ;o)

Maar nu eerst het zonnige kaartje van vandaag:

*

De eerste rabarber is weer geoogst en yummie, wat een feest is dat toch altijd! Manlief maakte er compote van en ik bakte de zoete omelet. Hier het recept en een foto:

Zoete omelet met rabarbercompote
(4 personen)
Voor de rabarbercompote:
350 gr rabarber
100 ml water
50 gr suiker
1 tl allesbinder
Voor de omelet:
5 grote eieren
50 gr suiker
50 gr boter
poedersuiker
Optioneel: aardbeien, slagroom
Maak rabarber compote door de rabarber met suiker en een gekneusde kardemom peul aan de kook en laat in 15 minuten beetgaar worden. Bindt met aardappelzetmeel.
Splits de eieren en klop het eigeel met suiker luchtig tot het lichtgeel is.
Klop in een tweede kom de eiwitten met een snufje zout stijf en meng ze voorzichtig door het eigeel, zodat je zoveel mogelijk lucht in de zoete omelet krijgt.
Smelt wat boter in de pan en verdeel de omelet over de bodem van de pan Bak 2 minuten en klap hem dan dubbel. Dek de pan af en gaar de omelet nog eens 5 minuten. Snij de omelet in vieren en bestrooi met poedersuiker. Serveer met rabarber compote en eventueel een paar aardbeien en een klodder slagroom of een bolletje ijs.

Eet smakelijk!

*

Liefs van een leugenaar – Lotte Petersen

Emmy Blom is geen slecht mens, ze heeft alleen een slechte gewoonte, namelijk liegen. Wanneer haar leven voor de zoveelste keer niet loopt zoals ze wil, denkt ze terug aan het laatste moment dat ze écht gelukkig was: die ene magische zomer in Frankrijk toen ze voor het eerst verliefd was.

In een opwelling besluit Emmy naar Parijs af te reizen om daar ‘per ongeluk’ haar jeugdliefde Etienne tegen het lijf te lopen. Met behulp van de vrolijke Gijs, die tours geeft in de stad, komt ze hem al snel op het spoor. Etienne blijkt nog net zo knap en mysterieus als al die jaren geleden, en bovendien is hij ook dolblij om Emmy weer te zien. Maar terwijl Emmy haar web van leugens weeft en Gijs en zij steeds dichter naar elkaar toe groeien, vraagt ze zich af wat nu het echte recept is voor geluk.

Liefs van een leugenaar is na Een verrukkelijk fiasco en De rest is confetti het derde boek dat ik lees van Lotte Petersen. Geen serie, dus alle boeken zijn los van elkaar te lezen.

De mooie cover is er echt eentje om bij weg te dromen en in gedachten je koffer al vast te gaan pakken voor een stedentrip naar Parijs!

De schrijfstijl is vlot, humoristisch en beeldend en dat zorgt ervoor dat je sommige hilarische situaties voor je ogen ziet gebeuren. Zo is er iets met een huwelijksaanzoek, gordelroos en een herpesinfectie…en dit alles in één adem. Om te weten hoe dat precies zit moet je zelf het boek maar lezen ;o)

Je leest het verhaal vanuit Emmy, die het lot graag een handje helpt maar daarin wel erg ver gaat. Hoe het zo ver heeft kunnen komen is eerst nog niet duidelijk, maar de (cursief gedrukte) terugblikken naar het verleden zorgen ervoor dat je langzaamaan toch steeds meer begrip krijgt voor Emmy.

Met een romantische setting en twee knappe mannen is er drama, romantiek humor én een serieuze ondertoon. Dit alles maakt van Liefs van een leugenaar de perfecte feelgood om alvast in vakantiestemming te komen!

4 ★

Bedankt  HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Uitgever: harpercollins.nl
Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!

*

Nog een fijne dag gewenst en tot de volgende keer!

With Love * Asperge lasagne * Dag een - Abigail Dean

 Eindelijk weer eens een berichtje van mij. Het gaat nog niet zo geweldig met mijn handen en inmiddels heb ik naast de vingerspalk ook een handschoen aangemeten gekregen. Met het kaarten maken is het nu dan ook een beetje uitproberen wat goed en minder goed gaat. Manlief kwam thuis met een uit-stansblok (Vintage Diaries van Studio Light) en daar heb ik dit kaartje mee gemaakt:

*

Ze zijn er weer...asperges! Ik ben er dol op en de lasagne die manlief ervan maakte was dan ook heerlijk! Hier het recept en een foto:

Asperge lasagne
(4 personen)

700 ml melk
500 gr champignons
250 gr kaas
60 gr bloem
50 gr boter
14 asperges
7 lasagnevellen
5 takjes tijm
2 tl tuinkruidenbouillon poeder
1 ui
olijfolie
nootmuskaat
peper

Pel en snipper de ui. Maak de champignons schoon met keukenpapier en snijd in kleine blokjes. Bak de champignons op hoge temperatuur in een beetje olijfolie.

Schil de asperges en verwijder 2 centimeter van de onderkant van de asperges. Doe de asperges in een ruime kookpan. Zet op met koud water en kook 4 minuten.

Smelt de boter zonder het te laten verkleuren. Voeg de bloem toe aan de pan en laat de bloem garen. Roer regelmatig door. Voeg koude melk toe terwijl je roert met een garde. Zodra de bloem is opgenomen in de melk mag je bouillonpoeder, peper en nootmuskaat toevoegen. Roer door met een garde. Je hebt nu een mooie bechamelsaus.

Verwarm de oven voor op 200 graden. Doe een derde deel van de bechamelsaus op de bodem van de ovenschaal. Doe hier drie lasagnevellen op. Schep alle champignons op de lasagnebladen en maak op smaak met geriste tijm. Leg de gekookte asperges op de champignons. Giet hier ook weer een derde bechamelsaus op. Leg de overige lasagnebladen erop en doe het laatste deel bechamelsaus erop. Rasp de kaas en verspreid over de ovenschaal. Bak de lasagne 40 minuten in de voorverwarmde oven.

Eet smakelijk!

*

Dag een – Abigail Dean

De toneelopvoering van de basisschool van het slaapstadje Stonesmere wordt ruw verstoord wanneer een schutter plotseling het vuur opent. Uren later sterft Marty’s moeder Ava, met haar armen beschermend geslagen om de kinderen aan wie ze lesgaf. De schutter doodt zichzelf na zijn gruwelijke daad, waardoor het motief nooit duidelijk wordt.

Terwijl de stad probeert het gemeenschapsgevoel terug te vinden in de nasleep van de tragedie, ontstaan er scheuren en samenzweringen. Wie is de geheimzinnige figuur die Marty achtervolgt terwijl ze worstelt met haar verdriet? En hoe zit het met de groep mensen die volhoudt dat de schietpartij nooit heeft plaatsgevonden?
Marty probeert het mysterie van die noodlottige dag te ontrafelen, en stukje bij beetje wordt de pijnlijke waarheid onthuld.

De schrijfstijl is prettig en het verhaal leest opmerkelijk vlot. Verwacht geen nagelbijtende, spannende thriller, het is een zoektocht naar de waarheid en die blijkt voor iedereen anders te zijn.

Geen spannende plotwendingen, maar gevoelslevens en keuzes die gemaakt zijn. Geen cliffhangers, maar complotdenkers en hun theorieën. Een gemeenschap verscheurd.

De sprongen in de tijd, die overigens goed aangegeven worden bovenaan elk hoofdstuk, zorgen ervoor dat je telkens verder wilt lezen om weer een stukje van de puzzel compleet te krijgen.
Samen met de perspectiefwisselingen zorgt het voor volop vaart in het verhaal.

Erg jammer dat op het laatst toch niet alle vragen zijn beantwoord en ook het eind kwam voor mij niet helemaal lekker uit de verf.

3,5 ★

Bedankt  HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Uitgever: harpercollins.nl
Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!

*

Het maken van deze post was nog een hele klus, maar ik probeer een blogrondje te maken de komende dagen. Ook is de eerste eerste verjaardagspost alweer in de bus gevallen. Zo leuk! 

Nog een fijne dag en tot gauw!