Craft 'O Clock * Alcoholvrije glühwein * In nevelen gehuld–Eva Bjorg Aegisdottir/Dikke huid-Irmgard Tummers

De kerstdagen waren rustig en gezellig. Nog steeds niet helemaal topfit, dus eigenlijk maar weinig gedaan die dagen. Vandaag maar weer eens een kaartje gemaakt: 

*

Deze alcoholvrije glühwein is echt een aanrader. Hier het recept maar helaas geen foto, die was zo wazig en moet dus nog eens overnieuw gemaakt worden bij de volgende pan met glühwein ;o)

Alcoholvrije glühwein
(8 personen)
1,5 ltr appelsap, liefst troebel
5 cm geschilde gemberwortel
schil van 1 citroen, alleen het gele
1-2 stuks steranijs
3-4 kruidnagels
1 stokje kaneel
Doe alle ingrediënten in een grote pan en verwarm heel langzaam, maar NIET laten koken
Laat minimaal een half uur trekken.
Schep in mooie glaasjes of kopjes en genieten maar!
Bron: landleven.nl
*
In nevelen gehuld – Eva Bjorg Aegisdottir

De familie Snæberg heeft zich verzameld voor een familiereünie in een hotel tussen de donkere lavastromen van het afgelegen schiereiland Snæfellsnes. Petra Snæberg maakt zich zorgen over haar tienerdochter, wiens social media-activiteiten het verkeerde soort volgers aantrekt. Timmerman Tryggvi, vriend van de familie, worstelt om alcohol te vermijden omdat hij weet wat er gebeurt als hij drinkt.. Hotelmedewerkster Irma is opgetogen deze beroemde familie te ontmoeten en te observeren van dichtbij … misschien te dichtbij … Als het weer verslechtert en de alcohol vloeit, verdwijnt een van de gasten. Komt het gevaar van buiten, of ligt het in de duistere geheimen van de familie zelf?

In nevelen gehuld is deel vier van de serie IJslandse moorden, maar echt prima zelfstandig te lezen.

Het verhaal speelt zich af op het IJslandse schiereiland Snæfellsnes waar de familie Snæberg zich heeft verzameld voor een familiereünie. Het onherbergzame koude gebied wordt beeldend beschreven en tijdens het lezen krijg je al zin om je in een warm dekentje te rollen en de kachel nog eens flink op te stoken. 

De familie is groot, er zijn dan ook veel personen aanwezig op de familiereünie en als bijna iedereen dan ook wel iets op zijn kerfstok blijkt te hebben, is het aantal verdachten enorm. De personages hebben elk hun eigen karakter en worden goed beschreven. Mijn hart ging vooral uit naar de jonge Lea, eenzaam en onbegrepen te midden van een grote groep familie.

In de proloog wordt al duidelijk dat er een dode is gevallen, maar heel lang blijft onduidelijk wie de dode is, wat er nou eigenlijk gebeurd is en welke personen daarbij betrokken waren. Door sprongen in het verhaal van heden naar verleden kom je langzaamaan steeds iets meer over de gebeurtenissen eraan voorafgaand te weten en wordt zo een beerput aan geheimen geopend .

Het verhaal wordt verteld vanuit wisselend perspectief, namelijk diverse familieleden, waaronder Lea en haar moeder Petra, hotelemployee Irma en rechercheur Sæver. Als je het ebook leest zoals ik, print dan eerst de stamboom uit zodat je af en toe terug kunt kijken wie ook alweer wie is ;o)

Door de prettige schrijfstijl en de korte hoofdstukken leest het verhaal lekker vlot. Doordat je stukje bij beetje steeds meer geheimen te weten komt, wordt de spanning goed opgebouwd en blijf je geboeid lezen tot de verrassende ontknoping.

De paperback van In nevelen gehuld is te koop vanaf 26 maart 2024, maar als je niet kunt wachten om deze aanrader te lezen dan is het ebook gelukkig al wel verkrijgbaar en inmiddels ook het luisterboek!

4 ★

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: defontein.nl
*
Dikke huid – Irmgard Tummers

“Ik ben dik geboren. Toen ik ter wereld kwam, ergens in juli, woog ik tien pond en dat is rijkelijk veel voor een baby. Een weg terug was er niet meer vanaf die bewuste, hete dag.”

In 'Dikke huid' neemt de zeer dikke heldin de lezer mee in korte verhalen over haar dagelijks leven, vol knellende terrasstoelen, dunne actrices op de televisie en troostende tompoezen. Een soms hilarisch, maar vooral intiem zelfportret van een zwaargewicht. Bij een laatste poging om af te vallen grijpt ze uit pure machteloosheid alles aan dat de afvalindustrie te bieden heeft, van tijdelijke maagballon tot mindfulness-affirmaties tot ijs-badende gezondheidsgoeroe’s. Ze komt terecht in een wereld vol wanhopige dokters, beloftevolle proteïnerepen en dunne diëtisten. Terwijl bij de ingang van het tuincentrum iedere week een gebakskraam geduldig blijft wachten.

'Dikke huid' is niet alleen een vermakelijke bundel maar ook een scherpe, maatschappelijke observatie. Over de schuldvraag, over tegenstrijdige beleidskeuzen, over dik-representatie en over (on)bewuste uitsluitingsmechanismen in het sociale en professionele leven.

Irmgard Tummers (1972) heeft een achtergrond als juriste en politicologe, en studeerde op latere leeftijd af aan de Toneelacademie Maastricht. Daar ontdekte ze de liefde voor schrijven. Dit resulteerde in meerdere eigen theaterproducties en spoken word performances. In onder meer 2007 ontving ze de LFA-prijs en werd genomineerd voor de Henriëtte Hustinxprijs. De laatste jaren produceerde ze een podcast waarin ze haar eigen werk voordroeg.

In korte verhalen neemt de auteur in 'Dikke huid' ons mee in belevenissen uit haar dagelijks leven. Het boekje leest vlot en is erg humoristisch, maar legt ook de vinger stevig op de zere plek!

Het laat een ieder met een kritische blik naar zichzelf kijken over de manier waarop we omgaan met de ander. Het is hilarisch en ontroerend en tegelijkertijd confronterend om als lezer in de spiegel te kijken die de auteur ons voorhoudt en geeft daarbij zeker stof tot nadenken over eigen handelen en vooroordelen!

4 ★

Uitgeverij: palmslag.nl

*

Nog een fijne dag en tot gauw!

Toch een kaartje * Cranberryjam * Leegte-Ilona van Hilst/Araya-Christina de Witte

Ik lig de hele week al ziek op bed en heb het goed te pakken. Vandaag ben ik voor het eerst weer even op, nog niet helemaal top fit, maar voel me in elk geval al weer íets beter. Gelukkig lag er al een kaartje klaar, zodat ik toch al even online kom met een blogpost:

*

Manlief kwam thuis met een grote zak verse cranberries. Hartstikke leuk natuurlijk, maar ik was te ziek om er iets mee te doen. Hij is er uiteindelijk zelf maar mee aan de slag gegaan en maakt twee potjes met heerlijke cranberryjam! Hier het recept en een foto:

Cranberryjam met sinaasappel en kaneel
340 gr cranberry’s , 1 zak
220 ml sap van 3–4 onbespoten perssinaasappels
1 kaneelstokje
300 gr fijne kristalsuiker 
2 brandschone jampotjes en deksels
Verwijder eventuele steeltjes en spoel de cranberry’s schoon onder koud stromend water. Doe de cranberry’s in een kookpan.
Gek op sinaasappel? Voor een sterkere sinaasappelsmaak kun je geraspte sinaasappelschil aan de jam toevoegen. Spoel één sinaasappel af onder koud stromend water. Dep ’m droog met een schone theedoek of een stuk keukenpapier. Rasp de schil (alleen het oranje) met een fijne rasp en voeg de rasp toe aan de cranberry’s. Snijd de sinaasappels doormidden en pers ze uit (je hebt ongeveer 220 milliliter sap nodig). Voeg het sap, met het kaneelstokje, toe aan de cranberry’s.
Doe de deksel op de pan en verwarm het geheel. Laat de cranberry’s zachtjes pruttelen tot de bessen openspringen en zacht zijn. Dit is meestal na 8 tot 10 minuten.
Verwijder het kaneelstokje en plet het fruit fijn(er) met een vork of (puree)stamper. Voeg het kaneelstokje weer toe.
Weeg de suiker af en voeg toe. Roer goed door en breng geleidelijk aan de kook. Laat de jam 8 tot 10 minuten koken. De kooktijd gaat in op het moment dat de gehele massa borrelt en blijft borrelen, ook als je roert.
Tip: Cranberry’s zijn zuur en bevatten veel pectine. De bessen geleren snel. Houd de jam daarom goed in de gaten. Laat de jam korter koken als je ziet dat de jam al sneller geleert.
Als de jam te dun is, kook de jam nog wat langer.
Stop met koken en verwijder het (eventuele) schuim met een schuimspaan.
Vul de potjes tot net onder de rand met hete jam. Gebruik eventueel een jamtrechter om knoeien te voorkomen. Toch geknoeid? Maak de randen schoon met een schone doek of met keukenpapier. Draai meteen de deksels op de potten, zet ze even op hun kop en plaats de potten vervolgens weer rechtop. Laat de potten rustig afkoelen.

Geniet ervan!

Bron: datisjammie.nl

*

Leegte – Ilona van Hilst

Een zwoele zomermiddag in Zweden. Het gezin van kunsthandelaar Diego Garcia heeft samen met een andere Nederlandse familie een oud vakantiehuis gehuurd. Niets staat een heerlijk verblijf in de weg, tot al snel na aankomst Diego’s 11-jarige dochtertje Sofia spoorloos in het bos verdwijnt. Samen met de huiseigenaar kammen de twee gezinnen de omgeving uit, de politie wordt ingeschakeld, maar de uitgestrektheid van het gebied bemoeilijkt het rechercheonderzoek. Weken verstrijken en de paniek groeit: wat is er met Sofia gebeurd? Zes jaar later, op precies dezelfde dag van Sofia’s verdwijning, verlaat Mariska Spencer, de moeder van het andere gezin, in verwarde toestand haar huis. Net zo onverwachts en ook zonder enig spoor achter te laten. Haar man Patrick heeft geen vertrouwen in de politie en gaat zelf op onderzoek uit. Wat hij vervolgens ontdekt, overtreft zijn ergste vermoedens. 

‘Leegte’ is het derde spannende boek van Ilona van Hilst. Je zou haar al kunnen kennen van ‘Oogvocht’ en ‘Uitweg’ of misschien van het kinderboek ‘Superbroers’. Ik las haar vorige boeken en was dan ook heel erg benieuwd naar dit nieuwste boek van haar hand.

De cover met daarop het silhouet van een vrouw met paraplu in een natte, donkere straat spreekt me meteen al aan. De titel in grote rode letters valt op en de subtitel eronder laat me al even huiveren en zorgt er samen met de achterflap voor dat ik zin krijg om dit boek te gaan lezen:

'Twee gezinnen. Twee vermissingen.
Iemand moet weten wat er gebeurd is.'

Het boek begint met een vrij heftig proloog dat zich afspeelt in het verleden. Het is meteen duidelijk dat deze gebeurtenis toch een grote rol zal gaan spelen in het verhaal.
Daarna wordt een grote sprong gemaakt naar 31 jaar later, als tijdens een gezamenlijke vakantie van twee bevriende gezinnen het 11-jarige dochtertje van één van hen verdwijnt.
In het tweede deel van het boek zijn we weer 6 jaar verder en verdwijnt de moeder van het andere gezin.

Als eerste valt me op dat de schrijfstijl met elk boek vlotter wordt en zich steeds prettiger laat lezen. Het verhaal wordt beeldend beschreven waardoor je het vakantiehuis en de omgeving in Zweden voor je ziet, maar ook sommige gebeurtenissen gewoon voor je ogen ziet gebeuren.

Ook de personages worden goed uitgewerkt, ze zijn herkenbaar en hebben ieder hun eigen karakter.

Gedurende het hele verhaal zorgt de auteur ervoor dat mijn detective-radar op scherp staat. Er zijn genoeg personages in het verhaal, dus ook voldoende verdachten. Er worden verschillende bommetjes gedropt waardoor je geboeid blijft verder lezen en mee gaat puzzelen naar de dader en het waarom.

De spanning wordt goed opgebouwd en het lukt dan ook niet meer om het boek aan de kant te leggen voor je weet wie hier achter zit. De uiteindelijke ontknoping is echt bizar. Te bizar? Misschien, lees het boek en oordeel zelf. Eén ding is zeker, ik heb dit boek met ontzettend veel plezier gelezen en kijk alweer uit naar een volgend boek van Ilona van Hilst.

uitgever: uitgeverijseptember.nl
*
Araya – Christina de Witte

Na de dood van haar vader ziet de twintigjarige Araya geen andere optie dan bij haar moeder te gaan wonen in Thailand. Alleen: ze is daar nog nooit geweest. Dus moet ze op zoek naar zichzelf in een land dat haar compleet vreemd is, waar ze de taal niet spreekt en geen vrienden heeft. Tot ze Mariko ontmoet, die haar meesleurt in de ondergrondse jongerencultuur van het bruisende Bangkok. Hun vriendschap betekent gauw de wereld voor Araya, tot die plotsklaps instort.

De vrolijke, kleurrijke cover van deze beeldroman sprak mij meteen al aan en zodra ik eenmaal wist waar het boek nou eigenlijk over gaat, was ik meteen ook erg nieuwsgierig. Van mij had er op de achterflap dan ook wel iets meer van de korte inhoud over het verhaal mogen staan, zoals bijvoorbeeld het hier bovenstaande dat ik online wel vond.

Bij het openen van het boek was ik al meteen verrast door de prachtige uitklappagina’s aan voor- en achterkant. Met voorin tussen de tekeningetjes een foto van een jonge Christina en achterin haar mama.

(En sla vooral ook het voorwoord niet over waarin een waarschuwing staat in verband met de zware thema’s in dit boek.)

Het is een verhaal dat je vooral niet te snel moet willen lezen, maar ook rustig moet bekijken. Er valt namelijk op elke illustratie zoveel te zien dat je daar als ‘lezer’ misschien te snel aan voorbij gaat.

Het verlies van haar vader, een nieuw land, haar moeder die ze eigenlijk niet zo goed kent, de onaangename man waar haar moeder mee samenwoont, de zoektocht naar zichzelf en het gemis van haar vrienden, zijn de struggelingen waar Araya mee te maken heeft.

Deze heftige thema’s worden op een mooie en begrijpelijke manier verwerkt in eenvoudige, kinderlijke  tekeningen, waardoor het verhaal grappig en luchtig blijft maar toch zeker ook een diepe indruk weet achter te laten. Het geeft dan ook de twijfels en de belevenissen van de jonge Araya  erg goed weer.

Oh ja, het recept van de noedelsoep dat je in dit boek vindt, moet je beslist eens uitproberen;o)

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: pelckmans.be

*

Nog een fijne dag en tot gauw!

Voor jou * Frisse smoothie * Tijden van duisternis-R.J. Ellory

Ik kon het niet laten en moest en zou aan de slag met de nieuwe papiertjes van Craft 'o Clock. Elke dag een ander item uitgeknipt om mijn hand niet teveel te belasten en uiteindelijk is dit kaartje het eindresultaat:

*

Deze heerlijke frisse smoothie doet het prima als ontbijt of na het sporten! Hier het recept en een foto:

Frisse smoothie van banaan, mandarijn en gember
(voor 1 persoon)
1 banaan
2 mandarijntjes (of een halve sinaasappel)
1 tl geraspte verse gember
Pel de banaan en de mandarijntjes.
Snij de banaan in stukken en doe die samen met de mandarijnpartjes en de gember in de blender.
Meng tot een gladde, romige massa en giet in een flesje of glas. Doe er eventueel nog 2 á 3 ijsblokjes bij.

Geniet ervan!

*

Tijden van duisternis – R.J. Ellory

Jasperville, Québec, het stadje dat Jack Devereaux na een moeilijke jeugd zo snel mogelijk verliet. Maar dan wordt hij gebeld met het bericht dat zijn jongere broer een man heeft aangevallen en verwond. Niemand weet waarom, maar Jack vermoedt dat het iets te maken heeft met de Jasperville-meisjes die al jaren vermist zijn. Terwijl hij aan de lange reis naar huis begint door het bevroren, meedogenloze landschap, vraagt Jack zich niet af waaróm zijn kleine broertje gek is geworden. Hij vraagt zich vooral af waarom het zo lang heeft geduurd.

‘De Devereauxs waren ooit een familie geweest. Een vader, een moeder, drie kinderen, een grootvader op sleeptouw omdat ze hem nergens anders heen hadden kunnen sturen. De geschiedenis van die familie was gebroken en gesloopt, in stukken en brokken verspreid naar de vier winstreken van nergens. De laatste, Jacques –de jongen die vroeger de bijnaam Jackrabbit had gehad- was nu een man die zich verstopte voor die geschiedenis.’

Een nieuwe R.J. Ellory is iets waar ik me altijd enorm op verheug. Ook deze keer zijn cover en achterflap veelbelovend en ik keek er dan ook weer naar uit om dit boek te gaan lezen!

De schrijfstijl van de auteur is vlot en zo beeldend dat je het sombere landschap van Jasperville voor je ziet. Het leven is er koud en hard en Ellory is in staat om je dat te laten voelen.

Het verhaal wordt verteld vanuit Jacques en gaat in flashbacks naar de jeugd van de jonge Jacques in Jasperville. Langzaamaan kom je steeds meer te weten over wat er zich daar al die jaren geleden heeft afgespeeld. Dit zorgt ervoor dat het verhaal voortdurend blijft boeien en je geen andere keus hebt dan gewoon steeds weer een hoofdstuk verder te lezen. De spanning wordt zo langzaam opgevoerd en middels een paar mooie plotwendingen weet de auteur je vast te houden tot aan de laatste bladzijden.

Ik heb inmiddels alle boeken van R.J. Ellory gelezen en ik hou van het rauwe randje en de mooie zinnen die hij door het verhaal weet te weven. En ook dit boek is weer een echte aanrader voor de thrillerliefhebber!

4 ★

Uitgever: defontein.nl

*

Nog een fijne dag en tot gauw!

Kerstsfeer * Krokante kipvingers * My own worst enemy-Lily Lindon (Nederlandse editie)

Oudste kleindochter had er zo'n plezier in dat ze ook dit plaatje voor me inkleurde, manlief deed het knipwerk en zo is er weer een kerstkaartje klaar! Gelukkig werken de ontstekingsremmers inmiddels ook goed en komt er binnenkort vast weer een kaartje van 'eigen hand' ;o)

*

Bij deze heerlijke kipvingers eet je je eigen vingers er bijna bij op! Hier het recept en een foto:

Krokante kipvingers
150 gr panko  
350 gr kipfilet, in ‘vingers’ gesneden
1 ei  
1 el mayonaise  
1 el mosterd  
snufje paprikapoeder  
2 el bloem  
peper  
Verwarm de oven voor op 200 graden.
Klop het ei los en meng deze met de mayonaise, mosterd, paprikapoeder en bloem. Breng het eventueel op smaak met wat peper. Haal één voor één de kipvingers door het mengsel en daarna door de panko zodat ze helemaal bedekt zijn. Herhaal dit tot alles gepaneerd is.
Leg vervolgens de kipvingers op de bakplaat met bakpapier en zet in de oven. Bak de kipvingers in 15-20 minuten goudbruin en krokant.
Tip: Lekker op een Italiaanse bol met wat sla, rauwkost en bijvoorbeeld honing-mosterdsaus.

Eet smakelijk!
Gebaseerd op een recept dat ik lang geleden ergens op internet vond!

*

My own worst enemy – Lily Lindon (Nederlandse editie)

Emmy Clooney (geen familie van) is net afgestudeerd aan de toneelschool en werkt hard aan haar carrière, ook al wordt ze vooral gecast voor kleine rollen als ‘kortharige lesbienne van midden twintig’. Nog voor haar doorbraak, die ongetwijfeld binnenkort gaat komen, ontmoet ze een andere rijzende ster: Mae Jones. Zij is ook een kortharige lesbienne van midden twintig, en dus Emmy’s grootste concurrent. Maar ze is ook charismatisch, getalenteerd en waanzinnig knap. En eigenlijk precies Emmy’s type…

Emmy en Mae beginnen een felle strijd om de beste rollen, maar als ze in hetzelfde toneelstuk worden gecast, moeten ze toch gaan samenwerken. Zijn ze de ultieme rivalen? Of de ultieme match?

De leuke cover, waarop al duidelijk een toneelscène te zien is, en de achterflap maken dat ik zin heb om deze queer-romcom te gaan lezen.

De auteur Lily Lindon was mij nog onbekend, maar de schrijfstijl is luchtig en met veel humor.

Met het hoofdpersonage Emmy had ik helaas geen klik. Ze is onzeker en sociaal onhandig en de ruzietjes die ze met Mae uitvecht blijven een beetje hangen in kinderachtig drama. Naarmate de relatie met May zich verder ontwikkelt wordt Emmy gelukkig wel een iets gezelliger persoon, maar helaas was dat al zo op het eind dat ik het niet meer voelde. Ook met de andere personages klikte het bij mij niet en dat maakte het lezen er niet makkelijker op. Het kwam op mij allemaal een beetje ‘gemaakt’ over.

De toneeltermen die af en toe aan het begin of eind van een hoofdstuk gebruikt worden vond ik dan weer wel erg leuk: fade-out, establishing shot of einde scène.

Het eind van het verhaal maakte ook weer veel goed, grappig en super schattig!

Al met al is My Own Worst Enemy is een leuke queer-enemies to lovers-romcom.

3 ★

Bedankt  HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor mijn eerlijke mening.

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: harpercollins.nl

*

Nog een fijne dag en tot gauw!

Nieuwe papiertjes * Marokkaanse stoofpot met abrikozen * Zes dagen-Dani Atkins/Meisje. Vermist. Gevonden.-Stefanie Sybens

Ik gaf mezelf een Sinter-Kerstcadeautje, maar moest even wachten tot de bestelling compleet was! Vandaag was het eindelijk zover en kijk nou eens wat mooi, helemaal in love met de Lovely when you read serie van Craft 'O Clock:

en het bijpassende DSP:

En dan nog wat kerstpapiertjes om echt, eerlijk waar, volgend jaar op tijd te beginnen met de kerstkaarten! Ik heb inmiddels nieuwe medicatie en sta op de wachtlijst voor het Handencentrum, er is dus nog hoop ;o)

*

Een heerlijk stoofpot, echt comfortfood voor deze koude wintermaanden! Hier het recept en een foto:

Marokkaanse stoofpot met abrikozen
(4 personen)
450 gr runderlappen
1 ui
4 tomaten
2 kleine aubergines
1 el olijfolie
peper en zout, naar smaak (zelf gebruikte ik geen zout) 
2 el ras el hanout kruiden (resultaat vond ik vrij pittig, 1 el is ws ook al genoeg)
900 ml runderbouillon
4 takjes peterselie
150 gr gedroogde abrikozen
Snijd de runderlappen in blokjes. Pel en snipper de ui, snijd de tomaten in grove stukken en de aubergine in blokjes. Verhit de olijfolie in een pan en bak de runderblokjes met peper en zout rondom bruin. Voeg de ui toe en bak 3 minuten mee.
Voeg de aubergine, tomaten en ras el hanout toe. Bak 2 minuten mee en voeg dan de bouillon toe. Breng aan de kook en zet het vuur laag. Doe de deksel op de pan en laat 2 uur stoven. Roer af en toe.
Hak ondertussen de peterselie fijn en snijd de abrikozen in kleine blokjes. Voeg na 2 uur de abrikozen en ¾ van de peterselie toe aan de pan en laat nog 5 minuten stoven.
Verdeel de Marokkaanse stoof over de borden en garneer met de overige peterselie.

Eet smakelijk!

Bron: eatertainment.nl

*

Zes dagen – Dani Atkins

Als haar verloofde niet op hun bruiloft verschijnt, begint Gemma aan een zes dagen durende zoektocht naar haar Finn. Maar is hij wel écht ‘haar’ Finn...? De bekroonde zesde roman van Dani Atkins!

Gemma weet dat zij en Finn voorbestemd zijn. Ze zijn soulmates. En toch staat ze op hun trouwdag alleen voor het altaar…
Gemma is ervan overtuigd dat Finn haar nooit zo in de steek zou laten. Ze weet zeker dat er iets vreselijks is gebeurd, maar niemand anders lijkt dat te denken. Zelfs de politie maakt zich geen zorgen en vertelt haar dat hij vanzelf weer zal komen opdagen – als hij wíl.
De volgende zes dagen gaat Gemma verwoed op zoek naar Finn. Ze ontdekt het ene schokkende geheim na het andere, maar geen Finn. Hoelang kan ze haar vertrouwen in hun liefde behouden als iedereen zegt dat ze hem beter kan laten gaan?

De boeken van Dani Atkins vind ik over het algemeen aangrijpend en indrukwekkend. De mierzoete roze cover van ‘Zes dagen’ is heel anders dan haar andere boeken en daardoor wist ik even niet wat ik nu van het boek kon verwachten. De achterflap overtuigde me toch om dit verhaal te gaan lezen.

De schrijfstijl van Dani Atkins is vol humor en emotie en laat zich makkelijk lezen. De hoofdpersonages zijn goed neergezet en komen al lezend tot leven. Maar ook de vader van Gemma en haar beste vriendin Hannah leer je steeds beter kennen, waarbij Hannah al snel één van mijn favoriete personages werd!

Het verhaal kent een langzame start en dat werkte voor mij prima, want ik hou ervan om alle personages rustig te leren kennen. Ook het verleden van Finn werd hierdoor langzaam ontrafeld, zodat ik uiteindelijk toch steeds meer begrip voor hem kon opbrengen.

Doordat de verhaallijn voortdurend wisselde van heden naar verleden werd ook de manier waarop de gecompliceerde relatie tussen Gemma en Finn zich ontwikkelde goed uitgewerkt.

En hier laat ik het bij, want het is bijna niet mogelijk om zonder te spoileren nog meer te vertellen over dit verhaal. You hate it, or you love it!

‘Zes dagen’ was voor mij een rollercoaster aan emoties, boeiend en aangrijpend.

4 ★

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: defontein.nl
*
Meisje. Vermist. Gevonden. – Stefanie Sybens

Sienna's wereld stort in als haar beste vriendin Annie na een avondje uit vermist raakt. Een week later wordt haar levenloze lichaam teruggevonden na een helse zoektocht die het land in de ban houdt. Het verwoestende verlies verandert alles voor Sienna. Zij moet voortaan verder zonder haar beste vriendin in een wereld die volledig veranderd is

Wanneer het ondenkbare gebeurt ... Sienna's wereld stort in als haar beste vriendin Annie na een avondje uit vermist raakt. Een week later wordt haar levenloze lichaam teruggevonden na een helse zoektocht die het land in de ban houdt. Het verwoestende verlies verandert alles voor Sienna. Zij moet voortaan verder zonder haar in een wereld die volledig veranderd is. 

Afgaande op de titel, cover en achterflap verwacht je wellicht een spannend boek, maar na het lezen van het voorwoord weet je dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal uit de jeugd van de auteur.

Wat volgt is een intens en kwetsbaar verhaal dat zo beschreven wordt, dat je meeleeft met de personages en het gevoel krijgt er zelf bij te zijn geweest.

Desondanks leest het toch heel prettig door de vlotte en levendige schrijfstijl en de korte hoofdstukken.

Meisje. Vermist. Gevonden. is een mooie en aangrijpende Young Adult over verlies, rouw, hoop en verwachting, maar ook met herkenbare pubergevoelens als onzekerheid.
4 ★

Uitgever: hamleybooks.be

*

Nog een fijne dag en tot de volgende keer!