With love * Chocolate Chips Cookies * James geheim - Marijke Vos

Ik weet niet waar iedereen de energie vandaan haalt, maar hier komt er maar weinig uit mijn handen. Te warm, te moe en totaal geen zin om iets te ondernemen. Een eenvoudig kaartje met alleen wat spulletjes die ik her en der op mijn werkplek vond....en eigenlijk ben ik best tevreden met het eindresultaat:

*

Het is eigenlijk te warm om te bakken, maar toen ik laatst al vroeg wakker was ben ik (met alle ramen en deuren wijd open ;o) aan de slag gegaan. En wat waren ze lekker, deze chocolate chips cookies! Hier het recept en een foto:

Chocolate Chips koekjes
(voor ongeveer 10 koekjes)
0,5 kopje Senseo® Extra Strong koffie
25 gr chocolade
85 gr roomboter
65 gr lichte basterdsuiker
150 gr bloem
1 tl bakpoeder
snufje zout (ik liet het weg)
Verwarm de oven voor op 180 graden Celsius. Hak de chocolate in stukjes. Zet een kopje Senseo® Extra Strong koffie.
Voeg 4 eetlepels - ongeveer de helft - van het kopje koffie toe aan de boter en klop dit luchtig. Voeg vervolgens de basterdsuiker, de bloem, het bakpoeder en het zout toe en kneed tot een deeg. Meng de stukjes chocolade erdoor.
Rol het deeg tot een lange cilinder van zo'n 4 cm doorsnede en pak deze in folie. Laat de deegrol vervolgens 1 uur opstijven in de koelkast.
Snijd de deegrol in 10 plakjes. Leg de plakje op een met bakpapier beklede bakplaat en bak de koekjes in ongeveer 12 minuten goudbruin.
Laat de koekjes afkoelen en serveer.

Eet smakelijk!
Bron: senseo.nl

*

Edwards keuze / Daniels belofte / James geheim – Marijke Vos

1905
James kan de wending die zijn leven heeft genomen amper geloven. Hij vlucht het Londense nachtleven in en onttrekt zich aan zijn nieuwe verantwoordelijkheden. Dan maakt hij een desastreuze fout. Wanneer hij uit onverwachte hoek een aanbod krijgt dat zijn problemen kan oplossen, heeft hij geen andere keuze dan het te accepteren. Ook al betekent dat het opgeven van zijn vrijheid én… van een kans op ware liefde.

Ruim 100 jaar later
Iris leeft het snelle leven. Ze heeft een goede baan, veel vrienden en aan mannelijke aandacht geen gebrek. Wanneer er twee achternichten opduiken met een mysterieus verhaal over haar familiegeschiedenis, heeft ze daar dan ook weinig zin in. Als Iris noodgedwongen pas op de plaats moet maken, leert ze dat je soms mag leunen op anderen en dat liefde je simpelweg overkomt, juist als je het niet verwacht.

Al eerder vertelde ik hier over de eerste twee delen van deze serie en vandaag is James geheim aan de beurt. Het is het derde en laatste deel van de Ridgewood Hall trilogie en samen met de voorgaande delen vertelt deze historische feelgood het verhaal van de broers Bellamy: Edward, James en Daniel en de achternichtjes, Flora, Rose en Iris. En wat is het een plaatje om te zien: prachtige covers en mooi doorlopende ruggen.

En alhoewel elk deel eigen hoofdpersonages heeft, loopt de verhaallijn in deze serie mooi door. Dit zorgt ervoor dat je de prettige en goed uitgewerkte personages al lezend ook steeds beter leert kennen.

De korte hoofdstukken en sprongen van heden naar verleden zorgen ervoor dat het verhaal veel vaart heeft en blijft boeien. Je knoopt er telkens nog een hoofdstuk aan vast en kunt eigenlijk niet stoppen met lezen.

De schrijfstijl van Marijke Vos is vlot en zo beeldend dat ik me af en toe echt op Ridgewood Hall waande en nieuwsgierig binnen gluurde in de vertrekken van het landhuis. Met oog voor detail en goed uitgewerkt geeft deze serie een leuk inkijkje in het leven van de betere kringen in die tijd.

In James geheim worden de laatste vragen beantwoord en daarmee vallen alle puzzelstukjes in op hun plek. Wat een mooi slot van deze prachtige trilogie!

Bedankt  HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke mening.

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: harpercollins.nl

*

Nog een fijne dag en tot gauw!

Just for you * Paksoi met tagliatelle en gehaktballetjes * De beeldhouwer - Chris Carter

Langzaamaan gaat het wat beter met me en heb ik de draad weer opgepakt. Nog wel een beetje rustig aan, maar al met al gaat het de goede kant op. Ook weer wat aan de freubel geweest en o.a. dit kaartje gemaakt met een papierblok van Action:

*

Van de week bracht manlief een stronk paksoi mee en maakte ik dit lekkere pastagerecht! Hier een foto en het recept:
Paksoi met tagliatelle en gehaktballetjes
(4 personen)
2 el milde olijfolie
350 gr gehaktballetjes
2 rode uien
1 rode paprika
1 stronk paksoi
3 tenen knoflook
1½ el kerriepoeder
½ tl gemalen kaneel
200 ml halfvolle melk
300 gr tagliatelle
Verhit de olie in een hapjespan en bak de gehaktballetjes 5 minuten op middelhoog vuur.
Snijd ondertussen de rode uien in halve ringen van een ½ cm dik. Halveer de paprika, verwijder de steel en de zaadlijsten en snijd het vruchtvlees in repen van een ½ cm. Snijd de paksoi in repen van 1 cm dik, houd het wit en groen gescheiden. Snijd de knoflook fijn.
Voeg de uien, paprika en het wit van de paksoi toe aan de pan en roerbak nog 3 minuten mee. Voeg de kerriepoeder, kaneel en de knoflook toe en bak nog 2 minuten mee. Breng op smaak met peper en zout. Schenk de melk erbij, voeg het groen van de paksoi toe en verwarm 2 minuten op laag vuur mee.
Kook ondertussen de tagliatelle volgens de aanwijzingen op de verpakking. Giet af en meng door de saus.

Eet smakelijk!

Bron: ah.nl

*

De beeldhouwer – Chris Carter

Een student verpleegkunde krijgt de schrik van haar leven als ze haar patiënt, officier van justitie Derek Nicholson, op brute wijze vermoord in zijn bed aantreft. De moord lijkt zinloos, aangezien hij terminaal ziek was en nog maar kort te leven had. Wat profiler Robert Hunter en zijn collega Carlos Garcia het meest schokt, is de aanwijzing die de moordenaar heeft achtergelaten. Waarom zou hij met de politie willen communiceren?

Terwijl Hunter en Garcia hun onderzoek starten, wordt er een lichaam gevonden dat op dezelfde manier is toegetakeld. De seriemoordenaar ziet zichzelf als kunstenaar, concludeert Hunter, die door zijn ervaring precies weet hoe dit soort verknipte geesten denken. En juist dat vermogen zou ditmaal weleens zijn doodvonnis kunnen betekenen.

De cover en de achterflap van De beeldhouwer spreken me meteen aan en de subtitel ‘Het is maar goed dat je het licht niet aandeed…’ laat al meteen een kleine rilling over mijn rug lopen.

Dit boek is deel 4 van de serie met profiler Rober Hunter en zijn collega Carlos Garcia in de hoofdrollen. Van de eerste 3 delen heb ik ontzettend genoten en dat maakt me dus ook meteen al razend nieuwsgierig naar dit boek. En ondanks dat het een serie is, zijn alle boeken prima los van elkaar te lezen.

Hunter en Garcia kennen we natuurlijk al uit de vorige delen en in dit boek leer je deze beide prettige personages weer wat beter kennen. Alice Beaumont, de jonge vrouw die hen door het OM is toegewezen, is meteen al een toegevoegde waarde en zorgt voor een fijne en dynamische samenwerking. Hopelijk heeft zij ook een rol in de volgende delen.

De schrijfstijl van Chris Carter is prettig en beeldend. Je merkt echt dat er gedegen achtergrondonderzoek is gedaan en dat zorgt dan ook voor een realistisch verhaal. De korte hoofdstukken lezen vlot en eindigen veelal met een cliffhanger. Dit zorgt ervoor dat je met een vaart door het boek heen gaat. En met elk puzzelstukje dat het drietal op de juiste plek weet te leggen, wordt de spanning verder opgebouwd tot de verrassende ontknoping.

Geweld en gruwelijkheden worden niet geschuwd en zo hoort dat natuurlijk ook bij een boek over een seriemoordenaar.   

De beeldhouwer is spannend vanaf de eerste bladzijde en laat je bij elk hoofdstuk naar adem snakkend achter!

Bedankt  HarperCollins voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke mening.

4,5 ★

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: harpercollins.nl

*

Nog een fijne dag en tot gauw!

Verjaardagpost * Cranberrycake met witte chocolade * Het jaar van Lente

De afgelopen weken werd er heel wat verjaardagpost bezorgd, de postbode was er maar druk mee. En ondanks dat ik mijn verjaardag dit jaar niet groot kon vieren, gaf het wel een erg feestelijk tintje aan deze dag!

Heel erg bedankt voor de mooie (en vaak ook heel toepasselijke ;o) kaart: Irene, Doris, Caroline, Maria, Annelies, Karien, Alma, Marjan, Danielle, Ans, Marjolein, Caroline Cards, Diny, Claudia, Angélique, Nancy, Miranda, Annemarie & Merit, Eri, Daphne, Marian, Wies, Margreet, Nicolette, Trudy, Els, Wilma, Carla, GerJanne, Ineke, Trijntje, Eefke, Samantha, Marijke, Maarten & Linda.

*

Deze cake is echt zó lekker! Hier het recept, een foto en een tip: maak deze cake en geniet ervan:

Cranberry cake met witte chocolade
Voor het beslag:
100 gr gedroogde cranberry’s
40 ml sinaasappelsap
150 gr boter, op kamertemperatuur
150 gr lichtbruine basterdsuiker
rasp van ½ sinaasappel
¼ tl zout
3 eieren, op kamertemperatuur
165 g bloem
1½ tl bakpoeder
75 g witte chocolade, grof gehakt
Voor de ganache:
70 ml slagroom
1 el honing
140 gr witte chocolade, grof gehakt
20 gr boter, op kamertemperatuur
Verder nodig:
boter, om in te vetten
Doe de gedroogde cranberry’s met het sinaasappelsap in een kommetje en laat deze enkele uren (of een nacht) wellen.
Verwarm de oven voor op 160 °C. Vet een vierkante bakvorm van 20×20 centimeter in met boter en bekleed de bodem en twee zijkanten met bakpapier.
Klop de boter met de lichtbruine basterdsuiker, sinaasappelrasp en het zout enkele minuten tot een romig geheel. Meng daar één voor één de eieren door en klop het beslag goed door na ieder ei. Spatel de bloem en het bakpoeder door het beslag. Meng tot slot de gewelde cranberry’s en de gehakte witte chocolade door het beslag en schep dit in de vorm.
Bak de cake in 35-45 minuten gaar. Test of de cake gaar is door er met een satéprikker in te steken en deze er weer uit te halen. Zit er geen beslag aan de prikker, dan is de cake gaar. Laat de cake afkoelen in de vorm.
Breng voor de ganache de slagroom met de honing in een steelpan aan de kook. Giet de kokende room over de gehakte witte chocolade. Laat de chocolade smelten en roer het mengsel door. Voeg de boter toe en roer alles tot een gladde massa. Laat de ganache opstijven op kamertemperatuur. Bestrijk de afgekoelde cranberrycake met de ganache.
Tip: bestrooi meteen na het bestrijken met de ganache nog wat cranberry’s eroverheen!

Eet smakelijk!

Bron: rutgerbakt.nl

*

Het jaar van Lente – Heather Fawcett

Lente loopt weg uit haar weeshuis, met een lege maag maar met een hoofd vol ideeën. Ze wil bij de heks in het bos verderop in de leer, want één ding weet Lente zeker: ze is zelf ook een heks.

Veel zin om de praatgrage Lente aan te nemen heeft de heks niet, maar als Lente binnen een jaar alle betoveringen uit het eerste toverboek van de heks weet uit te voeren, mag ze blijven. De tijd gaat alleen sneller dan gedacht, en als Lente niet alle betoveringen op tijd kan volbrengen, betaalt ze een hoge prijs…

‘Laat het zo zijn, bij de zon en de sterren’

De cover van Het jaar van Lente is een plaatje en het was dan ook liefde op het eerste gezicht. Gelukkig sprak de achterflap me ook aan en ik kon dan ook niet wachten om dit boek te gaan lezen!

De schrijfstijl is prettig, het taalgebruik niet al te moeilijk en de hoofdstukken zijn niet te lang. Dit alles zorgt ervoor dat dit toch best dikke boek (350 bladzijden) lekker vlot weg leest.

De personages zijn herkenbaar en sluiten aan bij de belevingswereld van de kinderen. Hoofdpersonage Lente is een enthousiast kind: grappig, praatgraag en vrolijk, soms onbezonnen en naïef, maar altijd eerlijk en oprecht. Het groepje vrienden dat zich om haar heen verzamelt is een bont gezelschap, waarbij iedereen zichzelf kan zijn.

Elk hoofdstuk begint met een kort gedicht, erg leuk en origineel om kinderen op deze manier kennis te laten maken met poëzie.

Laat me toch meerijden op je rug!
vroeg de eend aan de kangoeroe
Ik zal niet bewegen en kwaak zelfs niets terug
helemaal tot aan de avond toe!
(The Duck and the Kangaroo – Edward Lear)

Het jaar van Lente is een mooi verhaal over vriendschap, samenwerking en het vinden van je thuis. Geschikt voor kinderen vanaf ongeveer 10 jaar, die van fantasierijke verhalen met een vleugje magie houden!

Dit boek is onderdeel van de Magische Mysteries reeks van uitgeverij De Fontein.

Bedankt  De Fontein voor dit recensie-exemplaar in ruil voor een eerlijke mening.

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: defontein.nl

*

En dan ook nog een dankjewel voor alle beterschapswensen en lieve woorden nav de vorige post! Nog een fijne dag en tot gauw!