woensdag 20 april 2022

Happy Birthday * Chocoladetaart * Mama Heks - Kaat De Kock

De paasdagen zijn alweer achter de rug en het was genieten van een gezellig en zonnig weekend! Ik freubelde nog maar eens een kaartje met de vrolijke muizen van Marianne Design:


*
Voor de paasdagen bakte ik een eenvoudige chocoladetaart en versierde de taart met wat paaschocolade! Hier het recept, want versierd met iets anders kan de taart natuurlijk prima dienen als feestelijke verjaardagstaart:
Chocoladetaart
Voor de taart:
200 gr pure chocolade, met een cacaopercentage van 70 %, grof gehakt
200 gr boter
300 gr fijne suiker
6 eieren
¼ tl zout
1 tl vanille extract
100 gr bloem
Voor de tussenlagen:
100 ml slagroom, stijfgeslagen
paar el jam
Voor de ganache:
150 ml slagroom
150 gr pure chocolade, grof gehakt
30 gr boter, op kamertemperatuur
Verder nodig:
boter, om in te vetten
Verwarm de oven voor op 180 °C. Vet een ronde springvorm van 24 centimeter in met boter en bekleed de bodem met bakpapier.
Doe de gehakte chocolade en de boter in een hittebestendige kom en zet deze op een pan met een laagje kokend water. Zorg ervoor dat de onderkant van de kom het water niet raakt. Smelt de boter en de chocolade au bain-marie en roer het daarbij regelmatig door.
Doe de eieren met de suiker, het zout en vanille-extract in een kom en klop deze kort door. Roer hier vervolgens het chocolade-botermengsel door en meng tot slot de bloem erdoor. Schep het beslag in de vorm en bak de chocoladetaart in ongeveer 40 minuten gaar.
Laat de taart afkoelen. Tijdens het afkoelen zakt de taart nog iets in, dat is normaal. Snij de taart voorzichtig in één of twee horizontale lagen en besmeer de onderste laag met jam en de andere met slagroom.
Breng voor de ganache de slagroom aan de kook. Giet de warme room op de chocolade en laat deze smelten. Voeg de boter toe en roer alles goed door tot een glad en glanzende ganache. Laat de ganache op kamertemperatuur afkoelen.
Bestrijk de taart met de chocoladeganache en garneer deze naar keuze met bv kleine chocolaatjes of karamelbolletjes.

*
Eet smakelijk!
Mama Heks – Kaat De Kock

Als Stella op een nacht wakker wordt en een zwarte kat op een bezem voorbij ziet vliegen, denkt ze eerst nog dat het een gekke droom is. Maar als ze wat later brood met rattenstaart in haar lunchbox vindt en blijkt dat haar broodtrommeltje met die van mama omgewisseld is, beseft ze dat er iets heel vreemds aan de hand is. Maar zou het echt waar kunnen zijn dat haar mama en heks is? En zij misschien ook? Want heksen bestaan niet, toch? Nou…misschien wel, alleen mag niemand dat weten. Want heksen zijn lang geleden verbannen uit de mensenwereld en als iemand ontdekt dat Stella en haar mama heksen zijn, zijn ze in groot gevaar. Maar gelukkig krijgen ze al snel hulp.

Wat een leuk (voorlees)verhaal voor jeugdige lezers vanaf ongeveer 7 jaar. Kaat De Kock heeft een fijne schrijfstijl, waardoor het verhaal vlot leest en goed te begrijpen is. Er worden voor kinderen herkenbare thema’s besproken, zoals pesten, nieuwe vriendschappen sluiten, vertrouwen en samenwerken. En dat alles met een vleugje mysterie, magie én humor!

Het boek ziet er ook erg mooi uit: het is een hardcover (dus het kan tegen een stootje en dat is fijn bij jeugdboeken), heeft leuke cover en illustraties. Aan het begin van elk hoofdstuk zie je een bezem, je vindt spinnenwebben in hoekjes en tussendoor een heksenhoed en nog een paar kleine illustraties die bij het verhaal passen.

3,5
★ voor Mama Heks van Kaat De Kock.

Uitgever: hamleybooks.be
*
Nog een fijne dag en tot gauw!

zaterdag 16 april 2022

Vrolijke eenhoorn en regenboogkaart * Citroen-kokos cake * De verloren zus - Kathleen McGurl

Afgelopen week ben ik aan de freubel geweest met de eenhoorn- en regenboogstans en combineerde die twee in dit vrolijke kaartje:

De eenhoornstans is van MD en de regenboogstans van SU!
*

Zelf ben ik dol op de smaak van citroen in cake of gebak en gecombineerd met kokos is het helemaal een feestje voor de smaakpapillen! Hier het recept en een foto van een citroen-kokos plaatcake!:
Citroen-kokos cake
(ongeveer 9 stuks)
Beslag:

125 gr roomboter, op kamer temperatuur
125  gr suiker
2 eieren
80 gr bloem
1 tl met kop bakpoeder
30 gr kokosrasp
rasp van 1 citroen
Topping:
sap van 1 citroen (40 ml)
4 el suiker
Kokosroom:
150 ml slagroom
1 el suiker
1 el kokosrasp
Klop de boter en suiker in ongeveer 5 minuten luchtig met de mixer.

Voeg dan 1 ei toe en meng deze er op lage stand doorheen. Doe dan het tweede ei erbij samen met de citroenrasp. Meng dit tot een egaal mengsel. Voeg dan de bloem, bakpoeder en kokosrasp toe. Meng eerst kort op lage stand tot alle bloem is opgenomen. Mix dan een half minuutje op de hoogste stand.
Doe het beslag in een vierkante bakvorm van ongeveer 15-20 cm en strijk glad. Bak de cake gaar en goudbruin in ongeveer 25 minuten.
Breng het sap van 1 citroen plus 4 el suiker aan de kook en roer tot de suiker gesmolten is.
Haal de cake uit de oven en prik er verdeeld over de gele cake veel gaatjes in. Giet de citroensiroop over de cake en verdeel het zo dat het in alle gaatjes zakt. Laat volledig afkoelen.
Klop de slagroomstijf met de suiker en de kokosrasp.
Snijd daarna de cake in ongeveer 9 blokjes en garneer met de kokosroom.

                                                  Eet smakelijk!
                                                            *
De verloren zus – Kathleen McGurl

Emma’s droom komt uit als ze in 1911 een baan krijgt als stewardess op een van de nieuwe oceaanstomers. Na de dood van haar vader kan ze het geld goed gebruiken. De eerste reis verloopt voorspoedig, en algauw dient zich een nog grotere kans aan: ze kan mee op het mooiste schip dat ooit is gebouwd, de Titanic. En dit keer monstert ook haar zusje Ruby aan, hoewel Emma niet goed begrijpt waarom, want Ruby heeft nooit van de zee gehouden. Wat ze niet weet, is dat Ruby een geheim met zich meedraagt…


Ruim een eeuw later stuit Harriet bij het opruimen van de zolder op de oude reiskoffer van haar overleden oma. Onderin vindt ze een foto van drie meisjes, waarop geschreven staat: de drie zusjes Higgins, 1911. Haar oma heeft altijd alleen maar verteld over één zusje, dat jong was gestorven. Wie is die mysterieuze derde zus en wat is er met haar gebeurd?

Cover en achterflap maakten me meteen al nieuwsgierig naar dit boek. De heldere kleuren spreken aan, evenals het mysterie van de onbekende zus dat blijkbaar nog ontrafeld moet worden.

De twee tijdlijnen van heden en verleden (rond 1911) en het wisselende perspectief van Harriet en Emma, zorgen er samen met de prettige schrijfstijl van de auteur voor dat het verhaal vlot leest. Alle personages, vooral die van de zusjes Emma, Ruby en Lily met elk hun eigen karaktereigenschappen, worden goed uitgewerkt. Maar ook kleindochter Harriet en achterkleindochter Sally komen al lezend tot leven.

De verloren zus is een mooie historische roman over familiebanden, ziekte, ouderdom en vergeving.

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: harpercollins.nl
*
Fijne paasdagen, geniet ervan! Hier wordt het vooral veel luieren en genieten van het zonnetje. Verder wat lezen en paaseitjes eten ;o)

zaterdag 9 april 2022

Bloemenkaart * Red Velvet taartje * Het hotel in de woken - Mel Hartman

Vandaag wisselen regen, hagel en zon elkaar hier nog af, maar volgende week is ons weer lente beloofd. Ik heb er zin en maakte alvast dit fleurige lentekaartje:


De bloemen zijn van Karin Joan, het achtergrond papier van SU
en de strik vond ik in mijn lintjesbak ;o)
*
Yummie...kijk eens wat een heerlijke traktatie! Hier een snel recept en een foto:

Red Relvet taartje
restje (Red Velvet) cake
slagroom
mascarpone
baileys Red Velvet cupcake
sprinkles
roze macarons
Van het laatste restje Red Velvet cake sneed ik een paar plakken af en stak daar met een glas rondjes uit.
Leg elk rondje op een bordje.
Klop de slagroom stijf met wat suiker en mix op het laatst de mascarpone en een scheut Baileys Red Velvet Cupcake mee.
Spuit op elk rondje een flinke toef room. Garneer met wat sprinkles en steek er een macaron in.

Eet smakelijk!
*
Het hotel in de wolken – Mel Hartman

‘Het hotel is nog niet tevreden. Het is de beurt aan het andere team. Het spel begint opnieuw.’ Hella en haar vrienden zitten nog steeds vast in het hotel dat in de lucht hangt. Ze zijn echter alles vergeten, zelfs hoe ze daar terecht zijn gekomen. Daar zorgen alle lekkernijen, die ze gretig oppeuzelen, op tafel voor. Ook het spel dat ze eerder moesten spelen om hun angsten te overwinnen en hun ouders terug te vinden, herinneren ze zich niet meer. En bovendien zijn hun ouders weer verdwenen. Maar langzamerhand komen de herinneringen bij Hella terug en probeert ze de andere kinderen te overtuigen om te stoppen met het eten van al het lekkers. Wanneer ze op zoek gaan naar hun ouders, probeert het hotel hen op allerlei manieren te dwarsbomen. Kunnen de kinderen aan de duistere verleidingen van het hotel weerstaan? Lukt het hen om het hotel te verslaan en om hun ouders te vinden?
Het hotel in de wolken is het vervolg op Het hotel op de rots en redelijk zelfstandig te lezen. Het boek begint met een hernieuwde kennismaking van alle personages en een korte samenvatting van het vorige boek. Erg fijn, want vaak is het toch alweer even geleden dat je het vorige boek gelezen hebt en zeker ook fijn voor de lezer die nog niet bekend is met het hotel.

De cover is mooi: een duister, mysterieus gebouw, hoog in de wolken met een paar kraaien die er omheen vliegen. Bovenaan elk hoofdstuk is een kraai getekend en verder vind je af en toe een mooie, gedetailleerde zwart/wit illustratie (klein of paginagroot) passend bij het verhaal.

De personages zijn vertrouwd prettig, leuke kinderen met ieder hun eigen karaktereigenschappen zoals slordig zijn, niet goed luisteren of teveel snoepen. Heel herkenbaar dus voor veel kinderen. Het hotel stelt ze danig op de proef, maar door zelfvertrouwen, vriendschap en samenwerking lukt het wellicht toch om het hotel te verslaan.

Het hotel in de wolken is een spannend, magisch en mysterieus verhaal voor jongens en meisjes vanaf ongeveer 9 jaar.

Uitgever: hamleybooks.be
*
Fijn weekend en tot gauw!

maandag 4 april 2022

Happy birthday * Cantuccini koekjes * De yogaclub van Orange Blossom House - Sophie Green

De weken vliegen voorbij en ik was druk met van alles en nog wat. Maar afgelopen weekend had ik weer wat tijd voor mezelf en ziehier het resultaat:

Voor het kaartje ging ik aan de slag met mijn nieuwe mallen van Marianne Design. Het achtergrondpapiertje en de cirkels zijn van SU!:


*
De lekkerste koekjes zijn zelfgebakken koekjes! En deze cantuccini koekjes zijn het allerlekkerst. Dippen in een cappuccino of latte....heerlijk! Hier het recept en een foto:
Cantuccini koekjes
200 gr amandelen (met bruin vliesje)
250 gr bloem + om te bestuiven
½ tl zout
175gr suiker
2 tl bakpoeder
1 sinaasappel
1 el honing
3 eieren
Verwarm de oven op 175 graden. Doe de bloem, suiker, zout, bakpoeder in een kom en meng door elkaar. Rasp de schil van de sinaasappel en voeg toe.
Doe dan 2 eieren en de honing bij het bloemmengsel en mix door elkaar. Doe dan de amandelen in zijn geheel er bij en meng door elkaar. Vorm er een egaal deeg van en verdeel deze vervolgens in tweeën.
Neem een bakplaat met bakpapier. Neem een deel deeg en vorm deze tot een lange rol en leg op de bakplaat. Doe dit ook met het andere deel deeg en houd voldoende afstand op de bakplaat. Klop het overige ei los en bestrijk hier de bovenzijde van de rollen mee. Bak ze 20 minuten in de oven.
Haal ze uit de oven en verlaag de temperatuur naar 130 graden. Snijd de rollen met een scherp mes in schuine plakken. Verdeel deze op de bakplaat en bak de cantuccini koekjes nog eens 5 tot 10 minuutjes. Laat daarna afkoelen.
Eet smakelijk!
*
De yogaclub van Orange Blossom House - Sophie Green

Grace Maud, Patricia en Dorothy hebben alle drie het gevoel dat hun leven stil staat. Als ze elkaar treffen bij de yogalessen van Sandrine, ontdekken ze al snel dat er nog genoeg te beleven valt.

Queensland, Australië, 1993. Grace Maud is 74 en voelt elk jaar in haar botten. Patricia heeft haar dromen van reizen en avontuur achter zich gelaten om voor haar ouders te zorgen. Voor Dorothy is elke dag een gevecht: om haar café draaiende te houden, en om niet toe te geven aan de wanhoop dat zij en haar man misschien nooit een kind zullen krijgen.


Drie vrouwen die zoeken naar iets om hun leven meer inhoud te geven, vinden elkaar in het plaatselijke buurtcentrum, waar nieuwkomer Sandrine met yogalessen is gestart. Samen zullen deze vrouwen ontdekken dat het leven nog veel meer voor hen in petto heeft dan ze dachten…
Sophie Green heeft een prettige stijl van schrijven en dat is maar goed ook, want het verhaal kent een trage start. Er gaat namelijk nogal wat tijd zitten in de kennismaking met de hoofdpersonages; drie vrouwen die ieder in ander fase van hun leven zitten en veel van elkaar verschillen, maar alle drie op zoek zijn naar verbinding.
De zorgzame Dorothy, de plichtsgetrouwe Patricia en Grace Maud met haar droge humor, recht voor de raap en bot. De drie hebben ieder zo hun eigen problemen en daardoor komen er ook heel wat thema´s ter sprake, waaronder eenzaamheid, dementie, IVF en zelfacceptatie

Ze ontmoeten elkaar wekelijks bij de yogaclub van Orange Blossom House onder leiding van Sandrine. De vrouwen krijgen een goed contact, trekken steeds meer met elkaar op en krijgen, mede door de wijze woorden van Sandrine, steeds meer begrip voor elkaar.

Het verhaal is verdeeld in seizoenen, elk voorafgegaan door een lijst van actuele liedjes, films, tv-series en wereldgebeurtenissen uit de periode waarin het verhaal zich afspeelt. Waar ik dit eerst een overbodige toevoeging vond, maakte het toch ook heel wat leuke herinneringen bij me los.

Pas op het eind komt er flink wat leven in de brouwerij. De vrouwen worden zelfbewuster en er worden touwtjes in handen genomen. Ondanks dat dit naar mijn idee wat beter gedoseerd had kunnen worden, is het nog steeds een hartverwarmend verhaal waar ik een paar aangename uurtjes mee heb doorgebracht.

Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: uitgeverijdefontein.nl
*
Nog een fijne dag en tot gauw!

maandag 21 maart 2022

Veel fleurige groetjes * Kinderchocolade koekjes taart * Je moest eens weten - Gillian King

 Manlief en ik zijn weer aardig opgeknapt en omdat van ons allebei de vakantie in het water was gevallen door corona, zijn we er afgelopen weekend even samen tussenuit gegaan. Heerlijk genoten van de mooie omgeving, het zonnige weer en elkaar:

   En natuurlijk werd er afgelopen week ook weer gelezen, gefreubeld en gebakken:

De bloemen op het kaartje maakte ik met de gratis prints van Karin Joan, de tekststempel is van SU!

Het prachtige boeket kreeg manlief van zijn werkgever omdat hij zijn reis naar Lapland moest afzeggen door corona!
*
Een heerlijke, maar o zo machtige taart met Kinderchocolade en koekjesdeeg! Hier het recept en een foto:
Kinderchocolade koekjestaart

200 gr ongezouten boter, kamertemperatuur
250 gr lichtbruine suiker
2 eidooiers
1 tl vanille-extract
320 gr bloem
1 tl bakpoeder
100 gr witte chocoladedruppels
150 gr kinderchocolade + ongeveer 16 repen voor het midden
300 gr witte chocolade- en hazelnootpasta
Verwarm de oven voor op 160°C.
Doe de boter en suiker in een kom en meng met een mixer tot een geheel.
Voeg de eidooiers en het vanille-extract toe en mix opnieuw tot een geheel.
Doe de bloem en het bakpoeder erbij en kneed de ingrediënten tot een deeg.
Voeg de witte chocoladedruppel en 150 gram Kinderchocolade (in kleine stukjes) toe aan het deeg. Kneed de chocolade er met je handen doorheen, tot het gecombineerd is. 
Verdeel de helft van het koekdeeg over de bodem van een bakvorm. Druk aan met de achterkant van een lepel en zorg voor een opstaand randje. 
Smelt de witte chocolade- en hazelnootpasta. Giet de gesmolten chocolade over het koekdeeg. Verdeel de chocolade gelijkmatig. 
Verdeel ongeveer 16 repen Kinderchocolade over de taart. 
Rol de overgebleven helft van het koekdeeg uit in een platte cirkel. Leg het deeg bovenop de taart. Druk goed aan en zorg ervoor dat de taart helemaal bedekt is met deeg. 
Zet de taartvorm in de oven en bak in ongeveer 20 tot 25 minuten gaar.
Eet smakelijk!
*
Je moest eens weten – Gillian King

Billy heeft het flierefluitersyndroom. Haar vriendinnen wonen samen, krijgen kinderen en hebben een indrukwekkende carrière. Maar Billy heeft geen huisje, boompje of beestje. Alleen een nietszeggende baan op een afdeling waar niemand haar ziet staan en directeur Matthew haar nog steeds Jilly noemt. Superirritant natuurlijk, dus waarom ze zich dan toch stiekem tot hem aangetrokken voelt is haar een raadsel. Matthew is tien jaar ouder, laat nooit iets los over zichzelf en is allesbehalve populair. Maar toch hééft hij iets.

Nadat ze op een werktrip per ongeluk bij elkaar op de hotelkamer zijn beland, krijgt Billy steeds meer gevoelens voor hem. Maar waarom probeert hij haar op afstand te houden? En waarom is zijn verleden zo’n verboden onderwerp? Tot overmaat van ramp duikt er ook nog iemand op die beweert meer over Matthew te weten…
De cover raakte me al meteen, niet alleen erg mooi met een prachtige zonsondergang, maar het maakte me ook nog eens nieuwsgierig. Vier silhouetten, duidelijk zichtbaar een vrouw alleen en daaronder de vervagende silhouetten van een gezinnetje, man, vrouw en een kind.

De schrijfstijl is zoals je gewend bent van Gillian King, prettig en vlot te lezen.
Je leest het verhaal beurtelings vanuit Billy en Carmen, en ook vanuit het verleden van Carmen, zodat alle puzzelstukjes langzaamaan op hun plek vallen.

De personages worden goed uitgewerkt en je leert ze gedurende het verhaal ook steeds beter kennen. In het begin moest ik er even inkomen, want ik had niet direct een band met hoofdpersonage Billy. Maar toen ik haar eenmaal beter leerde kennen, zat ik al snel in het verhaal en las het ook weer als een trein. Nee, eerder als een achtbaan, een achtbaan vol emoties! Er worden namelijk pittige thema’s zoals verlies, rouwverwerking en schuldgevoel verwerkt in een warm en aangrijpend verhaal.

Een nieuwe parel aan de kroon van King en echt een aanrader voor iedereen die houdt van een extra, diepere laag in een mooi verhaal!


Lees hier de eerste bladzijden van dit boek!
Uitgever: harpercollins.nl
*
Nog een fijne dag en tot gauw!

woensdag 16 maart 2022

A day without chocolate... * Chocoladebrokken * De chocolaterie van je dromen - Manuela Inusa

Langzaamaan begin ik weer op te knappen nadat corona me dan uiteindelijk toch te pakken had gekregen! De vermoeidheid is nog steeds slopend, maar het lukt me in elk geval weer om me een poosje te concentreren op een boek, een eenvoudig kaartje te maken én weer wat te kokkerellen! Hoe blij kun je daar dan al mee zijn!

Het kaartje maakte ik met de stempelset Nothing's better than van SU!

*
Samen met de meisjes maakte ik monsters van chocoladebrokken, super leuk om te doen én super lekker ;o) Hier het recept en een foto:
Chocoladebrokken
250 gram pure chocolade, grof gehakt
250 gram melkchocolade, grof gehakt
60 gram boter
1 eetlepel stroop
125 gram mini marshmallows
125 gram biscuitjes, in stukjes
snoepversiering (bv regenboog fantasie, oogjes, zoute stengels)
Bekleed een vorm met bakpapier. Smelt alle chocolade met de boter en de stroop au bain-marie. Roer af en toe door. Schep de marshmallows en de biscuitjes door de gesmolten chocolade. Verdeel het lauwwarme chocolademengsel over het bakpapier in de bakvorm. Druk de snoepversiering iets aan in het chocolademengsel en zet minimaal 3 uur in de koelkast voor je het in stukken breekt.

Eet smakelijk!
*

De chocolaterie van je dromen – Manuela Inusa

Vijf vriendinnen. Vijf winkeltjes. Eén meeslepende bestsellerreeks.

In het pittoreske hart van Oxford ligt een klein straatje: Valerie Lane. Hier runnen vijf vriendinnen elk een eigen winkel: een theewinkel, een chocolaterie, een antiekzaak, een wolwinkel en een cadeauwinkel. In zes boeken volgen we de vriendinnen terwijl zij lief en leed delen en op zoek gaan naar die dingen die je in geen enkele winkel kunt kopen: liefde en geluk.

Keira houdt meer van haar werk dan van wat dan ook: in haar kleine chocolaterie in Valerie Lane verkoopt ze handgemaakte lekkernijen. Haar versgebakken koekjes, zelfgemaakte pralines en met chocolade omhuld fruit zijn populair bij jong en oud. Zelf kan ze haar overheerlijke creaties ook nauwelijks weerstaan. De passie voor chocolade zit in haar bloed en lange tijd dacht Keira dat niets haar droom in de weg zou staan.

Maar dan wordt haar geluk toch verstoord: ze krijgt steeds vaker ruzie met haar vriend, en dan is er nog die ene charmante klant die de winkel regelmatig bezoekt. Gelukkig zijn haar vriendinnen er altijd wanneer ze het even niet meer weet. Kan Keira haar privéleven net zo goed op orde krijgen als haar winkel?
De chocolaterie van je dromen is deel twee in de Valerie Lane serie over vijf vriendinnen met ieder een eigen persoonlijkheid én een eigen winkel. Het zijn prettige personages die er voor zorgen dat je je meteen thuis voelt in deze gezellige winkelstraat. De woensdagavond houden ze vrij en dat zijn de avonden waarop de week doorgenomen wordt en de plannetjes bekokstoofd worden.

In elk deel staat er een eigenaresse met haar winkeltje centraal en deze keer is dat Keira met haar chocolaterie. Een lieve, ietwat naïeve jonge vrouw die gaandeweg het verhaal steeds steviger in haar schoenen komt te staan.

De chocolaterie van je dromen is net als De theewinkel vol geluk een leuke feelgood over vriendschap, liefde, familie en persoonlijke ontwikkeling, geschreven met een fijne vleug humor en elk deel is prima zelfstandig te lezen.

De schrijfstijl is prettig, sfeervol en beeldend. Vanaf de eerste bladzijde komt de winkelstraat alle bewoners tot leven. Haal de chocolade dus maar vast in huis en geniet van een paar heerlijke uurtjes samen met je vriendinnen in Valerie Lane.

Uitgever: boekerij.nl
*
Nog een fijne dag en tot gauw!

donderdag 10 maart 2022

With love * Crema al caffe * Coup de Foudre - Eline De Schepper

Manlief en ik zijn nog steeds geveld door Corona en ons energielevel is laag, erg laag. Gelukkig stond ook deze post al klaar hoef ik niet meer te doen dan deze korte inleiding erboven te typen!
Een gezellig boek, een lief kaartje en een lekkere kop koffie...hoe eenvoudig kan het leven soms zijn:

Het kaartje met bijpassende envelop maakte ik
met SU! Valentine Keepsakes:
*
Een heerlijke romige en zoete koffie, perfect als tussendoortje of dessert! Hier het recept en nogmaals de foto:
Crema al Caffe

(2 á 3 personen)
200 ml slagroom
60 ml koffie (2 kopjes espresso)
20 gr kristalsuiker
2 mokkaboontjes
Doe een uurtje van te voren een beslagkom (bij voorkeur een glazen of rvs) in de vriezer. 
Zet ondertussen de koffie. Meng deze met suiker en laat afkoelen (in de koelkast).
Haal de beslagkom uit de vriezer en doe hier de slagroom in. Klop de room op met een mixer, totdat het ietsje dikker wordt. 
Voeg op het moment dat de room wat dikker wordt, de koffie toe en klop verder op. 
Zorg er voor dat je het niet opklopt tot hele dikke slagroom, zoals je normaliter zou doen. Het moet een romige crème worden, dus ietwat dunner dan slagroom!
Zet de beslagkom in de koelkast en laat minimaal een uur opstijven. 
Schenk na het opstijven de crème in een koffie kopje of in een prosecco glas en garneer eventueel met een chocolade boontje. 
Tip: zet het koffiekopje of het prosecco glas ook even in de vriezer voordat je de crème hierin schenkt.

Eet smakelijk!
*

Coup de Foudre – Eline De Schepper

Katie Haver's leventje is eenvoudig, ze werkt in het theehuis in haar dorp, en is best tevreden over haar relatie met Max. Maar is dat georganiseerde leventje wel genoeg? Er is tenslotte een hele wereld om te ontdekken. Een wereld die haar roept. Met een roekeloos en ondoordacht plan, slaat ze haar vleugels uit en neemt een drastische beslissing. Ze verruilt haar slaperige dorp in voor de hippe, bruisende City of Lights.

In het vrolijke gezelschap van haar tweelingzus Stella, stopt ze al haar spaargeld in een sober kaarsenwinkeltje, in het sprookjesachtige Crémieux. Iets wat misschien al op voorhand gedoemd is om te mislukken? Want Parijs is helemaal niet waar ze op gehoopt had. De norse, maar nieuwsgierige buurtbewoners zien haar absoluut niet graag komen. Maar Katie zet alles op alles om zich te bewijzen. Is het enkel de betoverende lichtjesstad waarvoor Katie valt? Of toch eerder voor de charmes van de knappe dokter, na een onverwachte ontmoeting?

De cover van dit boek viel me als eerste op: een mooie dromerige cover in pasteltinten. Ja, dan krijg ik al zin om het boek op te pakken en door te bladeren. Een goede start!

Het verhaal leest vlot door de leuke personages: Katie en Stella zijn twee leuke jonge meiden, Katie georganiseerd en bedachtzaam en Stella een spring-in-‘t-veld. Vriend Max, die precies weet hoeveel calorieën er in een kipslaatje zit en dan is er nog de knappe, gevoelige dokter Eric. Ook de buurtbewoners zijn allemaal verschillend en worden met hun eigen karaktereigenschappen goed beschreven.

Het verhaal speelt zich af in Parijs, in het sprookjesachtige Crémieux, en dat zorgt natuurlijk al meteen voor een fijne sfeer in een heerlijke romantische setting. De leuke illustraties voorin het boek en bovenaan elk hoofdstuk dragen daar zeker ook aan bij.

Katie begint een kaarsenwinkeltje en persoonlijk vind ik het best jammer dat dit eigenlijk nauwelijks aan bod komt in het boek. Daarentegen is het natuurlijk wel fijn dat Katie alle tijd heeft om aan de zwier te gaan in Parijs, om de liefde te ontdekken en de romantiek dus hoogtij kan vieren.

Het verhaal leest vlot en is met humor geschreven:

‘Het was verbluffend dat tweelingen zo verschillend konden zijn, want als zij er doodleuk voor koos om begeesterd een weekendje te gaan skydiven in IJsland, aarzelde ik al om de nieuwe monchoutaart te proeven in het theehuis Lemon & Camomille. Echt, dat meende ik serieus.
Ik was gewoon iemand die niet van veranderingen hield, nee, boven aan mijn keurige lijst stond structuur en eenvoud. Lekker overzichtelijk. Het was dus begrijpelijk dat ik lichtelijk overstuur was, want dit was serieus erger dan skydiven. Ik had onnadenkend besloten om in een andere stad te gaan wonen (met een gloednieuwe postcode), nog beter, in een ander land, tussen al die vreemde mensen, in een taal waar ik geen snars van begreep.
Fokking shit, ik was volslagen krankjorum geworden. Er was geen andere verklaring voor mogelijk.’

(Dat Katie als 25-jarige na moet vragen wat ‘je t’aime’ betekent, reken ik gemakshalve dan ook maar even onder het kopje humor ;o)

En ondanks een paar terugkerende taalfouten heb ik zeker genoten van de uren die ik met Katie doorbracht in Parijs. Dus ben jij op zoek naar een gezellige feelgood in een fijne setting met leuke personages, romantiek en humor. Een boek om even helemaal bij te ontspannen en weg te dromen, dan is dit boek zeker ook wat voor jou!

Uitgever: hamleybooks.be
*
Nog een fijne dag en tot gauw!